Rammstein – Mein Herz Brennt


Mein Herz Brennt van Rammstein is de opener van het album Mutter uit 2002. Om de zojuist uitgebrachte box Videos onder de aandacht te brengen, wordt het nummer nu voor het eerst gereleased als single. De oorspronkelijke compositie van tien jaar terug heeft uiteraard ook een plek gekregen op de plaat. Tanzmetal zoals we het van de heren uit Duitsland gewend zijn. Inclusief een tweetal remixes en het nog nooit eerder gepubliceerde Gib Mir Deine Augen. Op deze schijf gaat het echter vooral om de uitgeklede versie van Mein Herz Brennt. Zet alle eventuele vooroordelen met betrekking tot Rammstein overboord. Vergeet het showelement van hun optredens. Ga blanco de confrontatie aan. Till Lindemann draagt het nummer namelijk voor op een manier die we niet van hem gewend zijn. Slechts begeleid door een enkele piano. Zelfs haters van deze band zouden wel eens verbaasd kunnen worden. Alsof je je ineens in een Duits theater bevindt waar een toneelstuk van Bertold Brecht wordt opgevoerd. Episch theater met een verhaal. Tegen zijn regels in. In al zijn eenvoudige luguberheid, illustreert de bijbehorende videoclip dit zeer treffend. Lindemann als een indrukwekkende variant op The Joker. Sven Helbig is verantwoordelijk voor het prachtige arrangement op de piano. Hij heeft alle harde lagen van Rammstein’s muziek losgeweekt, om vooral te laten horen hoeveel moois er verstopt zit onder al die metalen klanken. Wat overblijft is een opvallend breekbaar lied. Door de zang nog steeds klinkend als Rammstein, maar dan net iets anders. Dichter Lindemann vertelt een dreigend sprookje dat door merg en been gaat. Na bijna twintig jaar weet Rammstein opnieuw te verwonderen.

Een Kerstliedje Voor Jou

Ieder jaar weer breek ik mijn hoofd over de compilatie voor Kerst. Hij moet geschikt zijn voor een brede doelgroep. Muziekvrienden, collega’s en familie. Velen met smaak. Sommigen met een andere smaak. Daarnaast moet het niet een verzameling worden die overal op een net iets andere manier al te verkrijgen is. Beetje apart, maar toch herkenbaar. Passend bij de diverse emoties die horen bij deze episode van het jaar. Melancholie, blijheid, romantiek. Liefst met wat humor. Dit jaar is het van alles en nog wat door elkaar. Met ruimte voor nummers die niets met deze dagen te maken hebben, maar door het klankenpalet wel passend zijn. Het leidt tot onderstaande compilatie:

 

Kerst-CD van 2012:

  1. Dead Can Dance– Ascension
  2. Zangeres Zonder Naam – Vrolijk Kerstfeest
  3. Cee Lo Green – All I Need Is Love
  4. Smith & Burrows – When The Thames Froze
  5. Tracey Thorn – Tinsel And Lights
  6. Marike Jager – Frosty The Snowman
  7. Annie Lennox – See Amid The Winter’s Snow
  8. Aimee Mann – Whatever Happened To Christmas
  9. The Kik – Een Kerstliedje Voor Jou
  10. Colbie Caillat – Mistletoe
  11. The Blue Nile – Christmas
  12. T. Rex – Christmas Bop
  13. Kate Rusby – Rocking Carol
  14. Raggende Manne – Naakte Man In Kerstnacht
  15. Aimee Mann – White Christmas
  16. Cornershop – Every Year So Different
  17. Brendan Perry – Song To The Siren
  18. She & Him – The Christmas Waltz
  19. Fab Four – Hark The Herald Angels Sing
  20. Tori Amos – Winter’s Carol
  21. Tracey Thorn – Sister Winter
  22. Cee Lo Green – Merry Christmas Baby
  23. Kate Bush – Snowed In At Wheeler Street
  24. Tröckener Kecks – Redding

Tekst: Luistertips
Fotografie: Whitevalley

I.M. Ravi Shankar


Vandaag is Ravi Shankar overleden. Bij velen wellicht onbekend, maar in India al jaren een fenomeen. Dankzij zijn ontmoeting met George Harrison in 1966 wordt Shankar, vooral in de jaren zestig en zeventig, ook buiten zijn geboortestreek wat bekender. Het leidt tot optredens op Monterey en Woodstock. Bovendien speelt hij een belangrijke rol bij de organisatie van het beruchte Concert For Bangladesh. Uiteraard treedt hij er ook op. Dankzij zijn virtuositeit op de sitar geeft hij de eerste aanzet voor de popularisering van de Indiase muziek in de westerse wereld. Vanaf de jaren tachtig volgt een relatieve stilte. Hij blijft echter muziek maken en is zelfs verantwoordelijk voor diverse soundtracks. Eind jaren tachtig vindt Shankar onderdak bij Private Music. Deze platenmaatschappij, opgezet door Peter Baumann van Tangerine Dream, onderscheidt zich op dat moment door vooral instrumentale muziek uit te brengen. Vaak met het doel om tot rust te komen. Elementen die ook de muziek van Shankar kenmerken. Op Tana Mana, dat in 1987 wordt gereleased, bewijst hij nog maar eens wat voor een invloed hij heeft gehad. Virtuositeit en sereniteit wisselen elkaar af op dit album. Shankar laat een gigantisch oeuvre achter. Alleen die ene plaat van 25 jaar geleden belandt uiteindelijk in mijn platenkast. Ik ken zijn muziek dan wel, maar neem nooit de moeite om me er echt in te verdiepen. Omdat ik eerder op het label van Baumann ook al een mooie plaat van Andy Summers heb gekocht, blijf ik Private Music volgen wat uiteindelijk leidt tot die eerste en enige aanschaf van een plaat van Ravi Shankar. Een release die ik koester en die perfect illustreert hoe hij de wonderlijke en rustgevende klanken van de sitar weet te introduceren in onze hectische wereld.