Liturgy Of Light

Ondanks dat er dit jaar niet echt veel bijzonders is uitgebracht aan nieuw materiaal, is het toch weer gelukt om een compilatie samen te stellen voor de kerstdagen. Geschikt voor diverse doelgroepen. Oud. Jong. Muziekvriend. Collega. Familie. Velen met smaak. Sommigen met een andere smaak. Zowel alternatief, traditioneel als vernieuwend. Een tijdspanne van ruim zestig jaar omvattend. Passend bij de diverse emoties die horen bij deze episode van het jaar. Blijheid, melancholie en romantiek. Beetje apart. Toch herkenbaar. Met ruimte voor composities die weinig met deze periode van het jaar te maken hebben, maar door het klankenpalet wel passend zijn. Het leidt tot onderstaande compilatie:

 

Kerst-CD van 2013:

  1. The Raveonettes – The Christmas Song
  2. Bing Crosby – Mele Kalikimaka
  3. Anna Von Hausswolff – Liturgy Of Light
  4. Smith & Burrows – Funny Looking Angels
  5. Schuyler Fisk – Sleep Sleep
  6. Drew Holcomb & The Neighbors – Christmas For You and Me
  7. Katherine Jenkins – In Paradisum
  8. Matt Wertz – Snow Globe
  9. Tangarine – White Of The World
  10. Andy Burrows & Ilan Keshkeri – Light the Night
  11. Cary Brothers – Christmas Tree
  12. IAMX – Douce Nuit
  13. Au Revoir Simone – Fallen Snow
  14. Blondfire – It’s Been Christmas Here
  15. Brian Setzer Orchestra – Sleigh Ride
  16. Joshua Bell & Alison Krauss – God Rest Ye Merry Gentlemen
  17. Hilary Duff – Santa Claus Lane
  18. XX – Last Christmas
  19. She & Him – Christmas Day
  20. Erasure – Gaudete
  21. Schuyler Fisk – More Than I Wished For
  22. Katherine Jenkins – Panis Angelicus
  23. Tangarine – I Like Christmas
  24. Beach House – New Year
  25. Good Weather For An Airstrike – Stop Everything, It’s Snowing

Tekst: Luistertips
Fotografie: Whitevalley

Ásgeir – In The silence


Ásgeir Trausti Einarsson is een Singer-songwriter uit IJsland die in 2012 debuteert met Dýrð Í Dauðaþögn. Het album verbreekt alle verkooprecords in zijn thuisland. John Grant is op dat moment al een tijdje woonachtig in IJsland. Als hij de plaat te pakken krijgt, is hij zo enthousiast dat hij het plan oppert om de door Ásgeir’s vader geschreven teksten te vertalen naar het Engels. Met In The Silence als eindresultaat. De muziek van Ásgeir is te typeren als melodieuze Folk aangekleed met een vleugje elektronica. Zijn stem doet denken aan Bon Iver. Ook is er enige gelijkenis te ontwaren met Active Child. De meeste composities zijn vooral ingetogen. Beelden oproepend van IJsland. Door toevoeging van roffelende drums, blazers en keyboards worden de arrangementen soms wat weelderiger, waardoor het titelnummer en King And Cross zich enigszins onderscheiden op de plaat. Zonder te vervallen in bombast. De basis van alle composities blijft de piano of de gitaar. Subtiliteit en ruimtelijkheid zijn de toverwoorden van In The Silence. De fijnzinnige keyboards en blazers van Going Home illustreren dat perfect, maar ook het aanstekelijke loopje op gitaar in Summer Guest. Doordat hij vocaal zowel met zichzelf als met John Grant in duel gaat, wordt er extra diepte gecreëerd. In The Silence klinkt als een plaat die al jaren geleden gemaakt is. Door een jongeman uit het kleine dorpje Laugarbakki. Ergens op een zolderkamertje. Uitkijkend op het weidse landschap. Uiteindelijk tot volwassendom gekomen door met zijn muziek naar de studio van Guðmundur Kristinn Jónsson te trekken in Reykjavik. Nu gaat hij de rest van de wereld veroveren. Dankzij deze Engelse vertaling. Een prachtig album van een componist die als 21-jarige nog een heel muzikaal leven voor de boeg heeft.

Nils Frahm – Spaces


Een concert van Nils Frahm meemaken, is een enorme ervaring. Zijn composities blijven namelijk continu evolueren, waardoor je vaak flink afwijkende versies te horen krijgt. Daarnaast durft hij te improviseren. Nils Frahm opereert op het grensvlak van Ambient en Klassiek, maar de basis van zijn muziek is altijd de piano. Hier en daar voegt hij wat elektronika toe. Op Spaces legt hij voor het eerst een selectie van nummers vast die hij de afgelopen jaren live heeft gespeeld. Bijna klinkend als een nieuw album. Vooral omdat de schijf heel wat materiaal bevat, dat nog nooit op eerdere releases is verschenen. Een van de hoogtepunten is Says. Voor het eerst is deze improvisatie, waarmee hij vorig jaar ook Silence Is Sexy opent, vastgelegd. Zacht rollende sequencers zorgen voor een betoverend ritme, waarna zijn imponerende pianospel een subtiele melodie introduceert. Toewerkend naar een majestueus arpeggio. Het oorspronkelijk relatief korte Said And Done groeit uit naar een hoogtepunt van bijna tien minuten. Familiar wordt ontdaan van alle subtiele effecten, waardoor we alleen een man en zijn piano horen. Daardoor aan kracht winnend. Hetzelfde geldt voor het nieuwe nummer Went Missing. For, Peter, Unter, Tristana en Ambre worden in twee composities aan elkaar geknoopt. Het nog nooit eerder uitgebrachte Ross’s Harmonium sluit de plaat af. Voor degenen die nog niets van deze Duitse pianist in huis hebben, is Spaces een aangename kennismaking. Ook voor hen die Frahm al wat langer kennen, is Spaces interessant genoeg om een aanschaf te rechtvaardigen. Ondertussen volg ik het door hem gegeven advies in de liner notes en stel me voor dat hij en ik zich in mijn huiskamer bevinden, waarna hij het hele album live voor me speelt.