Smoke Fairies – Wild Winter


Katherine Blamire en Jessica Davies vormen samen al enige jaren het duo Smoke Fairies. Ze maken muziek die vaak als een combinatie van Folk, Indie en Dream Pop wordt bestempeld. Een paar maanden geleden brengen ze hun vierde album uit. Een plaat waarop de melancholie een extra laag krijgt door de toevoeging van elementen uit de Pop en de Elektro. Groot is dan ook de verbazing als de dames in november aankondigen dit jaar ook nog een heuse kerstplaat uit te brengen. Uiteraard zijn de verwachtingen hooggespannen. Op een band die met de zoveelste interpretatie van een klassiek kerstnummer komt, zitten vele muziekliefhebbers niet te wachten. Gelukkig blijkt dat niet het streven te zijn. Op hun website melden ze dat ze juist niet een plaat willen maken die maar een paar weken per jaar te draaien is. Het is daarom ook meer een winterplaat dan een kerstplaat geworden. Alhoewel de feestdag in een aantal nummers wel aan bod komt, verhaalt de plaat vooral over sneeuw en winterse landschappen. In de stijl die we van Smoke Fairies gewend zijn. Ingetogenheid en bombast die subtiel met elkaar de grenzen verkennen. Met nog steeds ruimte voor gitaar en samenzang. Het doel om muziek te maken voor het gehele jaar is niet helemaal behaald. Voor degenen die tijdens de kerstdagen eens wat anders willen horen dan al die uitgekauwde klassiekers, biedt Wild Winter wel een bijzonder aangenaam alternatief. Helaas is de plaat niet verkrijgbaar in de Nederlandse iTunes Store en slechts in een zeer gelimiteerde fysieke oplage verschenen bij Rough Trade. Dat is vooral jammer voor de meiden van Smoke Fairies. Hiermee lijkt het bijna onmogelijk geworden om een wat breder publiek te bereiken.

A Working Elf

Sinterklaas is weer afgetaaitaaid. Hoogste tijd voor de kerstcompilatie. Na veel peinzen, is het opnieuw gelukt. Dit keer met wat meer nadruk op de onbekendere bands. Hier en daar wel met een bekend lied. Geschikt voor diverse doelgroepen. Oud. Jong. Muziekvriend. Collega. Familie. Velen met smaak. Sommigen met een andere smaak. Zowel alternatief, traditioneel als vernieuwend. Passend bij de diverse emoties die horen bij deze episode van het jaar. Blijheid, melancholie en romantiek. Beetje apart. Toch herkenbaar. Met ruimte voor composities die weinig met deze periode van het jaar te maken hebben, maar door het klankenpalet wel passend zijn. Het leidt tot onderstaande compilatie:

 

Kerst-CD van 2014

  1. The Polyphonic Spree – A Working Elf’s Theme
  2. Sixpence None The Richer – Christmas For Two
  3. Nick Lowe – Children Go Where I Send Thee
  4. Cat Power – Have Yourself A Merry Little Christmas
  5. Josh Kelly – Fall In Love With Me On Christmas
  6. Charlotte Martin – Christmas Is Near
  7. Tyler James – Sentimental Christmas
  8. Tracey Thorn – Maybe This Christmas
  9. The Garlands – Christmas Song
  10. Hannah Peel – I Believe in Father Christmas
  11. The Silhouettes – Under the Mistletoe
  12. Trio Medieval – Folkefrelsar Til Oss Kom
  13. Los Straitjackets – Deck the Halls
  14. Blondfire – Underneath the Mistletoe
  15. Trent Dabbs – Raise the Tree
  16. Ramones – Merry Christmas
  17. Gabrielle Aplin – The Power of Love
  18. The Band – Christmas Must Be Tonight
  19. She & Him – Sleigh Ride
  20. Andy Davis – Christmas Time
  21. The Both – Nothing Left to Do
  22. Tracey Thorn – Snow In Sun
  23. Smoke Fairies – Circles In The Snow
  24. Marc Almond – Nuit De Noel
  25. The Polyphonic Spree – Let It Snow
  26. Gazpacho – Night

Tekst: Luistertips
Fotografie: Whitevalley

I.M. Luc de Vos


In mijn timeline lees ik een bericht dat Luc de Vos is overleden. Ik schrik me rot. Eerst hoop ik nog dat het een hoax is. Een soort van misplaatste grap. Als vervolgens De Morgen het ook bevestigt, lijkt het echt waar te zijn. Luc de Vos is niet meer. Vreemd om in de verleden tijd over hem te moeten gaan spreken. Hij was nog zo jong. En er was nog een zee van tijd. Om hemzelf te citeren. Luc de Vos. Schrijver. Columnist. Vooral maker van mooie liedjes. Bij Gorki. Maar ook solo. Vier jaar geleden zien we hem optreden in de kleine zaal van De Effenaar. Een heerlijk intiem concert. Hij leest voor uit eigen werk en speelt de plaat die hij ter ere van Willem Elsschot heeft uitgebracht. Uiteraard ook aandacht voor liedjes van Gorki. De band waarmee hij wereldberoemd wordt in België. Ook in het zuiden van Nederland weten ze heel wat potten te breken. Later wordt Gorki zelfs boven de rivieren wat bekender. In Noorderligt zien we ze voor het eerst. In het voorprogramma van Tröckener Kecks. Daarna bij De Pul in Uden, op Marktrock en uiteindelijk zien we ze ook nog op Rock Werchter. Ik herinner me nog hoe trots Luc daarover sprak. Begin dit jaar zien we hem optreden in Arendonk. Tijdens de tour om het 25-jarig bestaan van de band te vieren. Kenmerkend zijn de tragikomische en gevoelige stijl waarmee hij de nummers immer aan elkaar praat. Gelukkig laat hij ons heel veel moois na. Mia is zo’n beetje de Bohemian Rhapsody van België, als het om lijstjes gaat. Voor mij zijn Ik Ben Aanwezig en Eindelijk Vakantie de sleutelplaten van Gorki. Op dat laatste album staat het prachtige We Zijn Zo Jong. In de show van je leven. Is er een zee van tijd. Helaas niet meer voor Luc de Vos. Bedankt voor de mooie muziek. Niemand gaat verloren.