Low – No Comprende


Low is nog steeds verantwoordelijk voor het meest indrukwekkende concert dat ik ooit heb meegemaakt. In de Catharinakerk te Eindhoven tijdens Three Nights In Heaven. De versie van When I Go Deaf die ik daar gehoord heb, gaat werkelijk door merg en been. Ik volg de band uit Duluth al jaren. Vanaf het moment dat ik het nummer Words op de radio hoor, ben ik verkocht en wordt het debuut I Could Live In Hope aangeschaft. Door de jaren heen is Low bijna eigenhandig verantwoordelijk voor het uitvinden van de Slowcore. Een week geleden kondigt de band het nieuwe album Ones & Sixes aan. De opvolger van het twee jaar geleden uitgebrachte The Invisible Way zal in september verschijnen. Als voorproefje brengen ze nu alvast de single No Comprende uit. Een hele mooie teaser. Alles wat Low zo mooi maakt, komt namelijk aan bod in deze compositie. Alan Sparhawk en Mimi Parker vullen elkaar vocaal weer mooi aan. Waar Parker op het vorige album nogal eens de kans krijgt om de lead te nemen, blijft ze in No Comprende op de achtergrond. Echter op een dusdanig indrukwekkende manier dat ze op een zeer subtiele manier de hoofdrol opeist. Doordat haar bijdrage als een leitmotiv door de compositie meandert. Een indrukwekkende break in het midden van de track kondigt een flinke verlaging van het tempo aan. Het illustreert treffend waarom zij uitblinken in het al eerder benoemde genre. Licht vervormde gitaren, een trage beat en de stem van Mimi zorgen voor een imposante brug naar een rustige afronding. Met de wetenschap dat B.J. Burton verantwoordelijk is voor de productie en Wilco’s Glenn Kotche op enkele nummers een bijdrage levert, kan het niet anders dan dat Ones & Sixes een plaat wordt om naar uit te kijken.

Plaats een reactie

18 − 7 =