The Best Of Luistertips

Dankzij Fame van David Bowie ga ik serieus naar muziek luisteren, om vervolgens Night at The Opera van Queen te ontdekken. Via Yessongs van Yes kom ik voor het eerst in aanraking met muziek die niet in de hitlijsten staat, waardoor ik tevens kennismaak met composities die langer dan de gemiddelde drie tot vijf minuten duren. Met Empires and Dance van Simple Minds en Brilliant Trees van David Sylvian word ik muzikaal volwassen. Wat volgt is een immer voortdurende zoektocht naar nieuw en nog niet ontdekt materiaal. Een queeste die elk jaar wordt afgesloten met een lijst van de 10 beste platen van die periode. Hieronder een overzicht van de releases die de afgelopen decennia door mij als beste werden bestempeld:

 

1980: Simple Minds – Empires and Dance
1981: Rupert Hine – Immunity
1982: The Cure – Pornography
1983: Twice a Man – The Sound Of A Goat In A Room
1984: David Sylvian – Brilliant Trees
1985: Cabaret Voltaire – The Covenant, The Sword & The Arm Of The Lord
1986: Peter Gabriel – So
1987: Dead Can Dance – Within The Realm Of a Dying Sun
1988: Talk Talk – Spirit Of Eden
1989: The Blue Nile – Hats
1990: Herbert Grönemeyer – Luxus
1991: U2 – Achtung Baby
1992: Throwing Muses – Red Heaven
1993: Dead Can Dance – Into The Labyrinth
1994: Marillion – Brave
1995: Code – The Architect
1996: Tool – Ænima
1997: Depeche Mode – Ultra
1998: PlaceboWithout You I’m Nothing
1999: Wolfsheim – Spectators
2000: Coldplay – Parachutes
2001: Goldfrapp – Felt Mountain
2002: Interpol – Turn On The Bright Lights
2003: A Perfect Circle – Thirteenth Step
2004: Marillion – Marbles
2005: Nine Horses – Snow Borne Sorrow
2006: Sophia – Technology Won’t Save Us
2007: Band Of Horses – Cease To Begin
2008: Sigur Rós – Med Sud í Eyrum Vid Spilum Endalaust
2009: Lightning Dust – Infinite Light
2010: The Unwinding Hours – The Unwinding Hours
2011: Moddi – Floriography
2012: Lost In The Trees – A Church That Fits Our Needs
2013: Ásgeir – In The Silence
2014: Swans – To Be Kind
2015: The Slow Show – White Water
2016: David Bowie – Blackstar
2017: Chantal Acda – Bounce Back
2018: Exit North – Book Of Romance and Dust
2019: The Soft Cavalry – The Soft Cavalry

Something For Christmas

Sinterklaas is weer afgetaaitaaid. Hoogste tijd voor de jaarlijkse kerstcompilatie van Luistertips. Het doel is zoals altijd om een gevarieerde plaat op te leveren, die voor iedere doelgroep geschikt is. Oud. Jong. Muziekvriend. Collega. Familie. Een mix van traditie en vernieuwing, waarbij vrolijkheid, melancholie en romantiek elkaar afwisselen. Met dit jaar vooral aandacht voor het meer onbekende werk. Soms een beetje apart. Toch altijd herkenbaar. De opener van Legendary Pink Dots illustreert dat treffend. Inclusief ruimte voor composities die niet per sé met kerst te maken hebben, maar door het klankenpalet wel passend zijn. Het leidt tot onderstaande compilatie:

 

Kerst-CD van 2017:

  1. Legendary Pink Dots – Hypothetical Angel [Excerpt]
  2. Jay Stansfield – Wake Up The Children
  3. A Balladeer – Let It Snow
  4. Echosmith – I Heard the Bells on Christmas Day
  5. Natalie Prass – Everybody’s Having Fun
  6. The Boy Least Likely To – The First Snowflake
  7. Catholic Action – New Year
  8. The Perfect English Weather – Christmas In Suburbia
  9. Gwen Stefani – My Gift Is You
  10. Matt Pond – In Winter
  11. Bruut – Santa
  12. Nelson Can – On Christmas Night
  13. Caro Emerald – Something for Christmas
  14. Marika Hackman – Driving Under Stars
  15. Crying Day Care Choir – Cosas Caras
  16. Eckhardt & The House – Eternity
  17. Helen Love – The Townhall Band
  18. MØ – New Year’s Eve
  19. Statuettes – For the Holidays
  20. She & Him – Happy Holiday
  21. John Ralston – A Marigny Christmas
  22. A Balladeer – Not Only During Christmas
  23. Smith & Burrows – As The Snowflakes Fall
  24. St. Vincent – Happy Birthday, Johnny
  25. Nils Frahm – Winter Morning [Excerpt]

Tekst: Luistertips
Fotografie: Whitevalley

Andy Summers – Triboluminescence


Iedereen kent Andy Summers als de gitarist van The Police. Dat hij daarnaast ook al jaren eigen materiaal uitbrengt, is minder bekend. Hij debuteert als solist als hij nog deel uitmaakt van The Police. Met Behind My Camel op Zenyatta Mondatta. Twee jaar later brengt hij samen met Robert Fripp I Advance Masked uit. In 1984 opgevolgd door Bewitched. In 1987 brengt hij zijn debuut als solo-artiest uit. Op XYZ worden zijn nummers nog van vocalen voorzien. Vanaf Mysterious Barricades released hij alleen nog maar instrumentale muziek, waarbij hij continu opereert op het snijvlak van Jazz, Rock, Fusion, Avantgarde en Ambient. Triboluminescence is ondertussen alweer zijn veertiende plaat. Opener If Anything maakt meteen indruk. Op gelaagde, monotone soundscapes schildert Summers een subtiel gitaarlandschap. Virtuositeit door subtiliteit. Refererend aan A Thousand Stones van The Golden Wire. Dankzij alle jaren aan extra ervaring, weet hij van If Anything een enorm indrukwekkende track te maken. Het titelnummer verraadt vervolgens invloeden van Mike Oldfield, maar dan zonder de vele tempo- en themawisselingen. Adinkra is geïnspireerd door de muziek uit West-Afrika. Mede dankzij de toevoeging van blazers creëert Summers een heerlijk zonnig en relaxed nummer. Elephant Bird heeft een bijna hypnotiserende groove, die dankzij het gitaarwerk doet denken aan zowel Robert Fripp als King Crimson. In Shadyland illustreert hij maar weer eens op briljante wijze hoe hij invloeden uit de Jazz verwerkt in zijn composities. Iedere track op Triboluminescence is een platform voor het heerlijke gitaarwerk van Andy Summers. Melodie, subtiliteit en virtuositeit gaan continu hand in hand. Triboluminescence is daardoor een van zijn mooiste albums ooit geworden.