Vök – 20160311


Lighting is een nieuwe programmalijn van de Effenaar met als doel om nog relatief onbekende bands in de spotlights te zetten. Vanavond treedt Vök op in Altstadt. Een band die vorig jaar al indruk maakt op Eurosonic. CUT_ uit Nederland mag de avond openen. Een duo uit Amsterdam dat zich prima kwijt van de taak om het publiek op te warmen. Het IJslandse Vök mengt Elektro en Pop met Indie. Het resultaat is dromerig, melodieus, dansbaar en continu spannend. Zangeres Margrét Rán en saxofonist Andri Már richten de band een aantal jaren geleden op. Later aangevuld met gitarist Ólafur Alexander. Een gouden greep omdat de muziek juist dankzij de toevoeging van gitaar nog meer diepte krijgt. Samen met de saxofoon warmte toevoegend aan de minimalistisch van opzet zijnde Elektro. De gitaar speelt een prominente rol door juist op de achtergrond te blijven en klanktapijten te genereren die doen denken aan de vroegere pracht en praal van Sammie America’s MAM. Margrét speelt afwisselend op keyboards, bas en gitaar, Ólafur speelt bas als Margrét de gitaar hanteert en Andri is verantwoordelijk voor zowel toetsen als saxofoon. Ten behoeve van de tour is de band uitgebreid met drummer Einar Stef die zowel analoge als digitale beats toevoegt aan de muziek. In een niet helemaal uitverkocht Altstadt weet Vök vanaf het begin te overtuigen. Bekende en minder bekende nummers van Tension en Circles komen voorbij. Opvallend is dat een nummer als Before sinds hun debuut ontzettend gegroeid is en live gigantisch aan kracht wint. If I Was en single Waterfall zorgen voor herkenning, waarna nieuwe aanwinst Waiting de tent zelfs aardig op zijn kop zet. Vök maakt indruk vanavond. Een band om in de gaten te blijven houden.

The Slow Show – 20151128


Een van de opvallendste releases van dit jaar is White Water van The Slow Show. Elementen van Folk en Americana vermengd met een vleugje Post-Rock. Het resultaat is donkere en ingetogen muziek met een bijna bezwerend karakter. Mede dankzij bariton Rob Goodwin. De instrumentatie is veelal subtiel. Strijkers en blazers zorgen sporadisch voor licht bombastische hoogtepunten. Het doet je afvragen hoe ze al dat moois live gaan vertolken. Vanavond spelen ze in een uitverkocht Altstadt te Eindhoven. De band krijgt het voor elkaar om vanaf het begin de zaal bij de les te krijgen. De strijkers komen dit keer uit een doosje. Een gastmuzikant zorgt voor de blazers. Goodwin is oprecht blij met de grote belangstelling. In het begin is hij nog wat aftastend, maar dankzij de positieve feedback van het publiek groeit hij in zijn rol. Het geluid is uitstekend. Alle instrumenten komen prima tot hun recht. Bijna verontschuldigend worden er nieuwe nummers aangekondigd. Breaks Today en Hopeless Town laten horen dat de band na het debuut gegroeid is. Zonder het typische van de vocalen vaarwel te zeggen, proef je de toegenomen dynamiek in Goodwin’s stem. Het doet nu al uitzien naar nieuw werk. Hoogtepunt van de avond is de vertolking van Lucky You, Lucky Me. Met een hoofdrol voor tweede gitarist Joel Byrne-McCullough. Je kunt een speld horen vallen. Daarvoor bedankt de zanger ons dan ook. Sowieso stijgt The Slow Show vanavond boven zichzelf uit. De nummers maken live nog meer indruk. Met het prachtige God Only Knows nemen ze afscheid. Tijdens de introductie refereren ze nog even aan Brussel en Parijs. Twee steden waar ze de komende weken nog op zullen treden. Een memorabel optreden van een band waar we nog veel van gaan horen.

Setlist:

  1. Long Way Home
  2. Testing
  3. Dresden
  4. Brother
  5. Augustine
  6. Breaks Today
  7. Hopeless Town
  8. Lucky Me, Lucky You
  9. Paint You Like A Rose
  10. Flowers To Burn
  11. Bloodline
  12. Caroline
  13. God Only Knows