TOEAC – 20090320


Tijdens Cross Linx in 2009 staat aan het eind van de avond nog iets speciaals te gebeuren. Rob van Rijswijk en Jeroen Strijbos brengen in samenwerking met het accordeonduo TOEAC het stuk Air Sensible. Op de site wordt uitgelegd dat Air Sensible is geïnspireerd door de akoestische warmte van de accordeon en de digitale precisie van elektronika. Het stuk verwijst naar de mogelijkheid van de accordeon om te ademen, te inspireren en te kunnen boeien. Met behulp van de Multi Angle Sound Engine, zeg maar een soort van Dolby Surround systeem voor acht luidsprekers, wordt de zang van de accordeon subtiel bewerkt en ruimtelijk weergegeven. Voor de beste ervaring wordt aangeraden om op het podium te gaan zitten. Gevangen tussen de acht opgestelde luidsprekers. Omdat in het midden van het podium ruimte is gemaakt voor de muzikanten, zit je er als toeschouwer bovenop. Als de lichten uitgaan, komt het kwartet binnen, waarna Pieternel Berkers en Renée Bekkers uitleggen hoe dit project tot stand is gekomen. Een aantal gedimde gloeilampen zorgt voor minimale belichting op het podium. Het spookachtige licht dat van de laptop afkomt, past bij de oorverdovende stilte voorafgaand aan de eerste inademingen van de accordeon. Middels de elektronica worden er allerlei geluidjes geproduceerd, die soms tegendraads overkomen, maar toch al gauw voor een vreemd soort van ritme zorgen. De laptop reproduceert geluiden van de accordeon die al eerder zijn opgenomen, waardoor het lijkt alsof je luistert naar de soundtrack van een spannende film. Naast het ademen van de accordeon hoor je ook het ruisen van de zee. Alhoewel er gedurende het optreden diverse bezoekers afhaken, blijven wij veertig minuten lang geboeid luisteren naar deze geweldige compositie.

Wixel – 20090320


Dit weekend staat in het teken van het Cross Linx Festival. Ondanks de komst van Nils Frahm, besluit ik deze keer over te slaan. Ondertussen gaan mijn gedachten terug naar de laatste editie die ik bezoek. Vier jaar geleden. Het thema is de filmische muziek. Met Michael Nyman als hoofdact. Ook dan staat het Music Mining op het programma. Een perfecte methode om kennis te maken met relatief onbekende artiesten. In kleine ruimtes binnen het muziekcentrum krijgen diverse bands in vier rondes een kwartier de tijd om hun werk onder de aandacht te brengen. Mijn belangstelling gaat vooral uit naar het Belgische Wixel. De muziek van deze band is grotendeels instrumentaal en vermengt elektronica met Indie Rock en analoge instrumenten, zoals akoestische gitaar en percussie. In een kleine ruimte, vergelijkbaar met een repetitiehok, verzamelen 40 mensen zich om kennis te maken met zijn muziek. Voor deze gelegenheid bestaat de band uit vier leden. Gedurende de set blijkt dat de instrumenten die klaarstaan zo’n beetje door alle leden worden bespeeld. Prachtig om te zien met wat voor een gemak de gitariste overschakelt van percussie naar gitaar en van gitaar naar keyboards. De elektronica wordt verzorgt door een laptop en een ritmebox. In een kwartier tijd komen een aantal tracks voorbij van de twee albums die ze tot nu toe hebben opgenomen. Herfst en het vorig jaar uitgebrachte Somewhere Between The Sun And The Moon. Hun muziek, waarvan je je van tevoren afvraagt hoe ze die live zullen gaan brengen, komt in deze setting helemaal tot zijn recht. Zacht aanzwellende percussie en duellerende akoestische gitaren worden begeleid door toetsen en drums. Alsof deze muziek is gemaakt om het thema van dit festival extra te ondersteunen.

Setlist:

  1. Vaarwel
  2. Barefoot On The Surface Of The Sun
  3. Fatigas Del Querer
  4. Outside Your Locked Heart

Tekst: Luistertips

Fotografie: Whitevalley

Michael Nyman – 20090320


Cross Linx heeft dit jaar de film(ische) muziek als thema, met als headliner de Britse pianist Michael Nyman. Het festival vind dit jaar voor de negende keer plaats. Er zijn allerlei muziekstijlen terug te vinden om niet alleen een brug te slaan tussen Klassiek en Pop, maar ook tussen grote namen en relatief onbekende pioniers. Van Avantgarde, Pop, New Folk en Post-Rock tot nieuwe klassieke muziek, met allerlei gezamenlijke raakvlakken en wisselwerkingen. Michael Nyman opent het festival. Onder een oorverdovend applaus wordt hij naar zijn piano begeleid, om te starten met Chasing Sheep Is Best Left To Shepherds van de film The Draughtsman’s Contract. De grote zaal is flink gevuld. Gedurende ruim een uur brengt Nyman een set met pianosolo- en kwintetarrangementen van zijn filmmuziek, begeleid door een strijkkwartet en een blazersensemble. Het repeterende karakter van zijn muziek doet me soms denken aan Philip Glass, maar Nyman’s muziek ligt iets gemakkelijker in het gehoor doordat hij meer melodielijnen in zijn nummers verwerkt. Deze avond zit Michael vaak met zijn rug naar het publiek toe, omdat hij tevens dirigeert vanachter zijn piano. En alhoewel dat in het begin even even wennen is, draait hij zich regelmatig om naar de zaal, om op gepaste wijze het applaus in ontvangst te nemen. Uiteraard speelt hij een aantal stukken solo op de piano, waarbij ook het thema van Jane Campion’s film The Piano voorbijkomt. Michael Nyman bevestigt deze avond zijn plek in het hedendaagse muzikale landschap. Op het snijvlak tussen Avantgarde en Klassiek. Tevens wordt maar weer eens duidelijk hoe goed de akoestiek is in het Frits Philips Muziekcentrum. Een concert dat wat mij betreft nog wel wat langer had mogen duren.

Setlist:

  1. Chasing Sheep Is Best Left To Shepherds
  2. Queen Of The Night
  3. An Eye For Optical Theory
  4. Fall Of Icarus
  5. Big My Secret
  6. Silver Fingered Fling
  7. The Heart Asks Pleasure First
  8. Water Dances

Tekst: Luistertips
Fotografie: Perou