Nine Inch Nails – Hesitation Marks


Ruim twintig jaar geleden zet Nine Inch Nails, oftewel Trent Reznor, zichzelf op de kaart met Pretty Hate Machine, The Downward Spiral en The Fragile. IndustriĆ«le muziek met veel elektronika en sporadisch wat gitaren. Continu spannend en broeierig. In de jaren erna nemen de gitaren de overhand, waardoor de muziek wat minder uitdagend wordt. Sinds 2008 is het dan ook akelig stil als het om Nine Inch Nails gaat en richt Reznor zich vooral op het componeren van soundtracks. Zo zijn de scores van The Social Network en The Girl With The Dragon Tattoo mede van zijn hand. Door tevens uitstapjes te maken met projecten als How To Destroy Angels, lijkt het erop dat Reznor een nieuw elan heeft gevonden. Hesitation Marks begint namelijk erg sterk. Met Copy Of A en Came Back Haunted. Herinneringen oproepend aan The Downward Spiral. Met Find My Way neemt hij wat gas terug. Een filmisch element toevoegend aan de muziek. Sowieso is de plaat prima in balans door het inbouwen van rustmomenten. Hier en daar verslapt de aandacht wel enigszins, doordat tracks als Various Methods Of Escape en Disappointed wat obligaat voortkabbelen en niet kunnen tippen aan het niveau waarmee is afgetrapt. Met In Two en While I’m Still Here pakt Reznor de draad weer op en geeft hij alsnog een positieve wending aan het geheel. Zelfs het voor zijn doen erg vrolijk klinkende Everything, past op een of andere manier prima in het geheel. Hesitation Marks is daardoor een geslaagde plaat geworden. Het kan niet meer tippen aan de muziek die hij in zijn beginperiode maakt, wat uiteraard te maken heeft met het feit dat het element van de verrassing en de overdondering ondertussen ontbreekt, maar Hesitation Marks weet ruimschoots het meer recente werk te overtreffen.

How To Destroy Angels


Nine Inch Nails, oftewel Trent Reznor, heeft in de loop der jaren monumentale albums afgewisseld met redelijk obligate tussendoortjes. Toch bevatten ook die platen altijd wel een of meerdere, benoemenswaardige juweeltjes. Dat Reznor zijn tomeloze experimenteerdrift nog niet helemaal aan de wilgen heeft gehangen, bewijst hij met het nieuwe project How To Destroy Angels. Het kan geen toeval zijn dat deze nieuwe band dezelfde naam heeft als de eerste single van Coil. Niet alleen vanwege hetzelfde duistere karakter van hun muziek, maar ook omdat Peter Christopherson eerder clips voor Nine Inch Nails heeft gemaakt. Het zou ook zomaar een eerbetoon kunnen zijn aan de in 2004 overleden Jhonn Balance, die samen met Christopherson tot dat moment de kern van Coil vormt. Naast Trent Reznor bestaat How To Destroy Angels uit Atticus Ross en zijn vrouw Mariqueen Maandig, die de vocalen voor haar rekening neemt. Ross is bekend van zijn eerdere werk met Tim Simenon’s Bomb The Bass, maar is de laatste jaren ook betrokken bij Nine Inch Nails. Rob Sheridan is, zoals altijd, Art Director en dus verantwoordelijk voor de vormgeving. Uiteindelijk is het een klein wereldje, zo blijkt maar weer eens. Onlangs verscheen de eerste, titelloze EP. Het moet gezegd worden dat deze release enorm fris klinkt. Natuurlijk ligt het in het verlengde van de wat oudere albums van Nine Inch Nails, maar door de zang over te laten aan zijn vrouw klinkt het allemaal toch net wat anders. In de wat rustigere stukken lijkt zelfs de geest van This Mortal Coil rond te waren. Omdat Trent Reznor dit niveau de laatste jaren niet meer weet te halen, is How To Destroy Angels dan ook een welkome aanvulling op het oeuvre van Nine Inch Nails.