Blaudzun – 20120616


Op de eerste dag van Festival Mundial wordt het hoofdpodium al vroeg in de middag geopend door Blaudzun. Hoort deze Singer-songwriter niet wat later op de dag ingepland te worden? En dan bij voorkeur in de tent? Wellicht hopen de organisatoren van het festival op deze manier de mensen al vroeg naar het Leijpark te lokken. Dat is redelijk gelukt, alhoewel Blaudzun op een later tijdstip toch wel wat meer belangstelling zou hebben gehad. Hierdoor is de onderlinge interactie tussen Blaudzun en het publiek wat tam. De niet om zijn extravertheid bekend staande Johannes Sigmond doet er voor zijn doen alles aan om het tij te keren, maar het lijkt alsof we met zijn allen gewoon nog even lekker wakker aan het worden zijn en belangstellend genieten. De oproep om hard te klappen om de wolken weg te drijven, helpt maar even. De vlam slaat gedurende het concert niet echt in de pan. Hij speelt vooral materiaal van zijn meest recente plaat Heavy Flowers. Begrijpelijk, omdat hij nu middenin een tour zit om juist zijn nieuwe muziek te promoten. Bovendien is de kans dat het festivalpubliek deze liedjes kent wat groter. Omdat die redelijk vaak te beluisteren zijn op de radio. De stap die hij gemaakt heeft van ietwat ingetogen nachtmuziek naar de weelderige klanken van Heavy Flowers, komt in deze setting beter tot zijn recht. Opgefleurd met viool, hoorn, trompet, sambaballen en allerlei andere instrumenten zit het muzikaal allemaal uitstekend in elkaar. Who Took The Wheel en Sunday Punch zorgen voor instemmende herkenning, maar pas bij afsluiter Elephants lijkt het publiek wakker genoeg geworden te zijn om echt helemaal mee te doen. Een mooi concert. Op de verkeerde plaats en op het verkeerde moment. Niet iets dat Johannes aan te rekenen valt.

Spinifex – 2011619


Gisteren was er een registratie op de televisie van Mundial, afgelopen weekend in Tilburg. Helaas geen aandacht voor het optreden van Spinifex. Daarom doet Luistertips verslag van een van de memorabele momenten tijdens dit tweedaagse festival. Een Amsterdams collectief dat zich als doel heeft gesteld om muzikale grenzen op te zoeken en, waar mogelijk, te doorbreken. Tijdens een reis naar India maken ze kennis met een aantal muzikanten. Speciaal voor vandaag wordt de band door twee van hen vergezeld. Dr. Suma Sudhindra bespeelt de veena en B.C. Manjunath is verantwoordelijk voor de karakteristieke percussie die zo typerend is voor de Indiase muziek. Het optreden is te classificeren als door India geïnspireerde Jazz. In een redelijk gevulde tent brengt Spinifex een prachtige mix van deze twee werelden, waarbij er ruimte is voor improvisatie. Trombone, saxofoon, trompet, dwarsfluit, drums en bas vullen het instrumentarium van Sudhindra en Manjunath aan. Afgaande op het programmaboekje van het festival vraag je je in eerste instantie nog af wat je je daar precies bij voor zou moeten stellen. In de praktijk werkt het prima. Door de improvisaties en de virtuoze solo’s wordt het mogelijk om beide muzikale werelden naadloos aan elkaar te koppelen. Het klinkt allemaal erg aangenaam en inspirerend. Soms zie je de diverse bandleden via hun instrumenten met elkaar communiceren, waarbij het enthousiasme en de lol op het podium overslaat naar het publiek. Samen met Shantel en Anneke van Giersbergen, zorgt Spinifex voor een van de optredens die me bij zijn gebleven dit weekend. Mundial blijft daarmee een van de leukere festivals die het voor liefhebbers mogelijk maakt om muziek uit allerlei windstreken te ontdekken.

Anneke van Giersbergen – 20110619


In 2007 besluit Anneke van Giersbergen The Gathering te verlaten om solo verder te gaan met een nieuw project. Agua De Annique. Onder haar eigen naam is ze dit jaar te gast op Festival Mundial te Tilburg. In een tent met de naam Here Be Dragons. Verwacht het onverwachte, is het motto van deze lokatie. Anneke van Giersbergen heeft daarom voor deze gelegenheid Hayko Cepkin uitgenodigd. In Turkije een artiest met een flinke status. De tent barst bij aanvang dan ook uit zijn voegen. Afgaand op het gejuich dat losbarst als Cepkin het podium opkomt, zijn er flink wat Nederlanders met een Turkse achtergrond aanwezig. Naast een aantal nummers van Agua De Annique worden er composities van Hayko Cepkin gespeeld, waarbij de combinatie van zijn stem met die van Anneke voor aangename momenten zorgt. Ook zij zingt in het Turks en ondersteunt hem op deze wijze prima. In de wat stevigere tracks die ze deze middag spelen, wordt er nog even gerefereerd aan het verleden met The Gathering. Ondanks dat, blijft het volume prima in balans en is het geluid van de diverse instrumenten goed op elkaar afgestemd. Hoogtepunt is het moment dat de gehele band achter de schermen verdwijnt. Daarna spelen Cepkin en Van Giersbergen gezamenlijk een compositie. Slechts begeleid door de piano. Hierdoor krijgt de prachtige stem van Anneke de volle ruimte en laat ze nog maar eens horen hoe goed ze kan zingen. Het lukt haar om iedereen muisstil te krijgen. Gedurende het hele optreden spat bovendien het plezier van haar gezicht. Het einde van het concert komt na drie kwartier veel te snel. Hayko en Anneke bewijzen hoe mooi je culturen met elkaar kunt vermengen middels muziek. Een heerlijk concert van twee namen die duidelijk een maatje te groot zijn voor deze tent.