Hoe goed fatsoen door kan slaan naar onfatsoenlijk en zelfs asociaal gedrag, ervaart hij deze ochtend. Een van de bejaarde medebewoners op het plein meent dat om half zes ’s morgens de stoepen van iedereen sneeuwvrij moeten worden gemaakt. Hij vraagt zich af waarom die man zich zo vroeg met zijn trottoir bemoeit. Gelukkig heeft hij een iPod om dit soort geluiden buiten te houden. Alhoewel hij al wakker is, probeert hij zijn muziek in te zetten om weer in slaap te vallen. Hij besluit om naar The American Dollar te luisteren. Deze band uit Amerika heeft zojuist het vierde album Atlas uitgebracht en is gespecialiseerd in instrumentale Ambient met elektronische accenten die invloeden uit de Post-Rock en de Shoegaze verraden. Mede daardoor is de muziek in sommige gevallen net te hard om rustig bij in slaap te vallen. Het leidt echter wel lekker af van de luidruchtige realiteit. Kabbelende pianoloopjes zetten de observaties van The American Dollar om in melancholische klanktapijten. Zijn gedachten dwalen af. Het is alsof hij in zijn eentje door een spannend landschap reist. Drumpatronen leggen precies de juiste accenten, waarna dragende keyboards en melodieuze gitaarlijnen toewerken naar een licht bombastisch hoogtepunt. Hij denkt terug aan de geweldige aanbieding op hun site. Bij de aanschaf van de eerste drie albums, krijgt hij de nooit uitgebrachte plaat Ambient One er gratis bij. En dat allemaal voor een totaal van vijfentwintig dollar. Op dit album staan rustige versies van de reguliere nummers. Als Atlas helemaal beluisterd is, besluit hij om Ambient One op te zetten. Kijken of hij nog wat slaap mee kan pikken. Langzaam maar zeker dommelt hij in, om na nog geen uur gewekt te worden door een oorverdovende stilte.
