Als een van de oprichters van Depeche Mode is Vince Clarke verantwoordelijk voor alle muziek op het eerste album Speak And Spell. Dreaming of You, New Life en Just Can’t Get Enough worden grote hits in Engeland. Na het debuut besluit Clarke om de band te verlaten. Een flinke klap voor de achterblijvers. Na zijn vertrek richt hij, samen met Alison Moyet, Yazoo op. Lees meer
Maite Louisa – Efforts
Op het moment dat Maite Louisa haar geboortestad Den Haag verruilt voor Gent, parkeert ze het visueel kunstenaarschap om zich vol op de muziek te storten. Na een aantal jaren actief te zijn geweest in Zonen Met Vaders, presenteert ze zich drie jaar geleden als soliste. De naam Maite Louisa zal de regelmatige bezoeker van deze website ongetwijfeld bekend voorkomen, aangezien ik al een paar nummers van haar heb gerecenseerd. Lees meer
Peter Hammill – Tears In Time
Toegegeven. Het duurde even voordat Peter Hammill me bij de lurven wist te pakken. Als tiener was ik vooral geïnteresseerd in de Progressive Rock van Yes, Pink Floyd en Genesis. Hammill’s Van Der Graaf Generator was op dat moment te overweldigend. Daardoor verzuimde ik later om aan te haken op zijn soloplaten. Pas in 1998 kocht ik mijn eerste album van Peter Hammill. Lees meer
Kino – Leave A Light On
Het genre van de Progressive Rock heeft nogal wat supergroepen voortgebracht. Emerson, Lake & Palmer, Transatlantic, Frost, Liquid Tension Experiment, U.K. en Asia. Om er maar eens een paar te noemen. Waarbij ik me realiseer dat deze term vooral van toepassing is, als je een beetje bekend bent met de bands binnen deze muziekstroming. Lees meer
Ryuichi Sakamoto & Alva Noto – 12 Conversations
Met de release van Vrioon start de samenwerking tussen Ryuichi Sakamoto en Alva Noto, die uiteindelijk twee decennia zal voortduren. Tot mijn favorieten behoort Glass uit 2017; een volledig geïmproviseerde uitvoering in Philip Johnson’s Glass House. Een experiment dat nadrukkelijk de Ambient verkent. De rest van hun oeuvre wordt gekenmerkt door een zoektocht naar de dialoog tussen piano en elektronika. Lees meer
Interpol – This Mirror Weighs a Ton
De release van Interpol’s debuut Turn on The Bright Lights, was voor mij de reden om te starten met Luistertips. Het zorgt ervoor dat elke release van deze band met veel interesse gevolgd wordt. De eerste drie albums stonden als een huis. Daarna werd het allemaal wat voorspelbaarder. Wellicht ook omdat je als luisteraar de lat steeds te hoog legt en altijd maar die vergelijking maakt met dat prachtige debuut. Lees meer
The Comsat Angels – Field of Tall Flowers
The Comsat Angels maken in de jaren 80 een enorme indruk met hun trilogie Waiting For a Miracle, Sleep No More en Fiction. Helaas uit dit zich niet in een indrukwekkende verkoop van platen, waardoor Polydor ze laat vallen. In de jaren erna is het een beetje ploeteren voor de band. De druk op de verkoop neemt toe, waardoor ze qua stijl aanpassingen plegen. Lees meer
Yes – From a Page
Tijdens het samenstellen van een afspeellijst met Yessongs op Spotify kom ik From a Page tegen. Een box die ik zeven jaar geleden volledig genegeerd heb, omdat het gaat om ‘leftovers’ uit de periode van Fly From Here; een album dat hoog in de Top 10 staat van minst interessante platen die de band ooit heeft uitgebracht. Lees meer
I.M. Bob Rusche
Soms moet je zaken even laten bezinken, voordat je er een schrijfsel aan waagt. Dat geldt ook voor het overlijden van Bob Rusche. Een muziekfanaat die ik al meer dan 15 jaar ken. Dankzij X-Rated. Een radioprogramma voor experimentele muziek. Dankzij Twitter. Dankzij Bluesky. Een keer was ik bij hem in de platenzaak te Hilversum. Lees meer
Ethel Cain – 20260614
Ethel Cain stond omcirkeld om te gaan bekijken op Best Kept Secret, nadat ik tijdens de voorbereiding op het festival gegrepen werd door haar muziek. Omschreven als Southern Gothic Folk Pop. What’s in a name. Het podium lijkt op een verlaten bouwplaats, waar het gras en het onkruid de strijd aangaan met de achtergelaten roestige hekken om ze weer van wat groen te voorzien. Lees meer