Met de release van Vrioon start de samenwerking tussen Ryuichi Sakamoto en Alva Noto, die uiteindelijk twee decennia zal voortduren. Tot mijn favorieten behoort Glass uit 2017; een volledig geïmproviseerde uitvoering in Philip Johnson’s Glass House. Een experiment dat nadrukkelijk de Ambient verkent. De rest van hun oeuvre wordt gekenmerkt door een zoektocht naar de dialoog tussen piano en elektronika. Met als resultaat de optelsom van de warmte van Sakamoto’s melodieën en de vaak abstracte soundscapes en ritmes van Noto. Parallel aan de totstandkoming van 12 – wat uiteindelijk Ryuichi’s laatste plaat zal zijn – wisselen Noto en Sakamoto muzikale ideeën uit. De opnames die nu worden uitgebracht als 12 Conversations, dateren uit die periode. Het signatuur van hen beiden dragend. Pas na de voltooiing van 12 besluiten Sakamoto en Noto deze uitwisselingen als een op zichzelf staande plaat te presenteren. Maar dan overlijdt Sakamoto, waardoor Noto het niet meer gepast vindt om de muziek op dat moment uit te brengen. Naarmate de tijd verstrijkt, wordt duidelijk dat ook deze muzikale ontmoetingen buiten het archief tot leven moeten komen. Ook omdat dat de uitdrukkelijke wens van Sakamoto was. Gelukkig maar. Want 12 Conversations klinkt als veel meer dan een toevallig bijproduct. Het album legt het creatieve proces van improvisatie vast in 12 afgeronde composities. Conversaties tussen twee muzikanten die elkaar weten te inspireren. Net als op 12 overheerst op 12 Conversations de ingetogenheid. Met in de vijf delen van Conversation 9 een hoofdrol voor het pianospel van Sakamoto. In Conversation 5 komt alles samen. Als het om een film zou gaan, de perfecte trailer om de plaat te duiden. Een uitnodiging om hun universum te betreden. 12 Conversations is postuum een mooi eerbetoon aan Ryuichi Sakamoto.