De release van Interpol’s debuut Turn on The Bright Lights, was voor mij de reden om te starten met Luistertips. Het zorgt ervoor dat elke release van deze band met veel interesse gevolgd wordt. De eerste drie albums stonden als een huis. Daarna werd het allemaal wat voorspelbaarder. Wellicht ook omdat je als luisteraar de lat steeds te hoog legt en altijd maar die vergelijking maakt met dat prachtige debuut. Lees meer
Yes – From a Page
Tijdens het samenstellen van een afspeellijst met Yessongs op Spotify kom ik From a Page tegen. Een box die ik zeven jaar geleden volledig genegeerd heb, omdat die ‘leftovers’ bevat uit de periode van Fly From Here; een album dat hoog in de Top 10 staat van minst interessante platen die de band ooit heeft uitgebracht. Lees meer
Piano Magic – Ovations
Tijdens het opnieuw beluisteren van het tiende album van Piano Magic, waan ik me weer in de periode dat het 4AD-label schitterde in het verkennen van onontgonnen gebied. Bands als This Mortal Coil, Cocteau Twins en Dead Can Dance worden in die tijd groot. Door atmosferische en stijlvolle muziek uit te brengen, die soms als avantgardistisch kon worden bestempeld. Lees meer
max 404 – Wishful Thinking
Erwin van Moll maakt al jarenlang muziek. Onder diverse namen. De meest bekende is wellicht TJ Kong. In die hoedanigheid werkt hij 15 jaar geleden samen met Nuno Dos Santos. Het levert het indrukwekkende After Dark My Sweet op. Met Jan Vanderlest was hij actief als Clashing Egos, waarmee hij het genre van de Synth Pop verkende. Lees meer
Dream Theater – Parasomnia
Met het vertrek van Mike Portnoy in 2010, leek er niets aan de hand voor Dream Theater. Er werd een nieuwe drummer gevonden en de band ging door met datgene waar ze goed in waren. Albums uitbrengen op het snijvlak van Progressive Rock en Progressive Metal. Toch konden de nieuwe releases niet meer tippen aan het eerdere werk. Lees meer
Klaus Schulze – 101. Milky Way
Klaus Schulze behoeft geen introductie. Ook al is het alweer twee jaar geleden dat een van de grondleggers van de beruchte Berlijnse School overleed. Posthuum werd zijn laatste album Deus Arrakis uitgebracht. Nog bij leven helemaal door hem zelf afgemaakt. Sindsdien bleef het aardig stil. Wellicht omdat veel van wat op de plank was blijven liggen in de loop der jaren al was uitgebracht via de uitgebreide serie La Vie Electronique. Lees meer
Underworld – Strawberry Hotel
Pas als Rick Smith en Karl Hyde Darren Emerson ontmoeten, ontstaat het Underworld zoals we dat nu kennen. Dankzij Born Slippy volgt een wereldwijde doorbraak en wordt de band een graag geziene gast op festivals. Een nieuwe dimensie toevoegend aan het genre van de dansmuziek. Na het vertrek van Emerson in 2000 zet het duo de ingezette lijn verder door. Lees meer
VNV Nation – Electric Sun
Automatic, Transnational en Noire waren niet de beste platen van VNV Nation. Het zorgde ervoor dat de band bij mij van de radar verdween. De aankondiging van een nieuw album en een nieuwe tour leidt tot hernieuwde belangstelling. Hierdoor realiseer ik me dat ik hun laatste release gemist heb. Electric Sun blijkt in 2023 een wederopstanding van VNV Nation te zijn. Lees meer
The Cure – Songs Of A Lost World
Eerder tourde The Cure met Trilogy. Een concertreeks waarbij ze Pornography, Disintegration en Bloodflowers integraal speelden, omdat deze qua thematiek onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Naar aanleiding van de release van Songs of a Lost World zou het een goed idee zijn om dit album toe te voegen aan een tweede variant, waarbij ze starten met Faith en daarna Disintegration. Lees meer
God Is An Astronaut – Embers
In het genre van de Post-Rock is het best lastig acteren. Omdat de kaders enorm beknellend kunnen zijn. Er zijn dan ook maar relatief weinig bands die die beperkingen juist weten te gebruiken om creatief te excelleren. Tot die groep behoort het Ierse God Is An Astronaut. Met Embers brengen zij alweer hun elfde album uit. Lees meer