The Comsat Angels maken in de jaren 80 een enorme indruk met hun trilogie Waiting For a Miracle, Sleep No More en Fiction. Helaas uit dit zich niet in een indrukwekkende verkoop van platen, waardoor Polydor ze laat vallen. In de jaren erna is het een beetje ploeteren voor de band. De druk op de verkoop neemt toe, waardoor ze qua stijl aanpassingen plegen. Pas als ze een plek vinden bij Island en weer een flink budget krijgen om een plaat op te nemen, weten ze met Chasing Shadows opnieuw een juweeltje op te leveren. Na een uitstapje onder de naam Dream Command keren ze in 1992 terug met een album dat eindelijk kan tippen aan de beginjaren. My Minds Eye. En laat nou net een van de nummer op die plaat steevast in mijn hoofd schieten als het weer september is. Field of Tall Flowers. Vergeleken met hun eerdere werk een opvallend vrolijk nummer. Zich afspelend in juni. Een ode aan de zomer door Stephen Fellows. Blauwe luchten. Een zomerzon. En zonnebloemvelden. Een mooi tafereeltje samen met zijn geliefde, waar je meteen blij van wordt. Laat september niet te vroeg komen, zingt hij. En voor je het weet is die zomer dan weer voorbij en denk je in september weer terug aan dat vrolijke tafereeltje in juni. The sky is an endless ocean. The deepest kind of blue. Don’t let September come too soon. Als je in september nog even terug wilt naar die vrolijke zomer, luister dan vooral naar de originele versie van het nummer. Mocht de melancholie van het het begin van de herfst je te pakken krijgen, dan biedt de uitgeklede versie uit 1994 je wellicht enige troost.