In de loop der jaren heeft Marillion zich verzekerd van een vaste aanhang, die met veel plezier een concert van ze komt bezoeken. De band heeft zich de laatste decennia namelijk steeds weten te vernieuwen en is niet krampachtig blijven hangen in het genre van de Symfo. 013 is dan ook uitverkocht. Voor het samenstellen van de setlist kan geput worden uit een flinke verzameling materiaal. Splintering Heart is deze avond weer eens de sterke opener. Als daarna Cover My Eyes aan de beurt is, ontstaat het gevoel dat het een concert gaat worden waar de singles voorrang dreigen te krijgen. Afgezien van You’re gone, dat later nog volgt, blijken gelukkig de kwalitatief sterkere nummers te overheersen. De solo van Neverland gaat weer door merg en been en zal menigeen kippenvel hebben bezorgd. Man Of A Thousand Faces en The Great Escape illustreren nog maar eens hoe hun nummers live aan kracht kunnen winnen. Ook Somewhere Else, van het toch wat mindere gelijknamige album, wordt met verve gebracht. Zelfs Sugar Mice, uit de periode met Fish, wordt gespeeld. Met wederom een geweldige gitaarsolo. Steve Rothery eist, naast Steve Hogarth, sowieso de hoofdrol voor zich op met zijn subtiele spel. Als eerste toegift wordt het epische This Strange Engine gespeeld, waar ze een dag eerder in Paradiso kozen voor The Invisible Man. Met Afraid Of Sunlight, een nummer dat niet voorkomt op de uitgeschreven setlist, lijkt er een einde te zijn gekomen aan het concert. Marillion weet nog steeds hoe ze een zaal voor zich moeten winnen en hoe ze het de bezoekers naar de zin kunnen maken. Dit blijkt in optima forma als afsluiter Three Minute Boy wordt gebruikt om het publiek een hoofdrol te geven, met Hogarth als dirigent.
Setlist:
- Splintering Heart
- Cover My Eyes
- King
- Fantastic Place
- Sugar Mice
- Somewhere Else
- You’re Gone
- Man Of A Thousand Faces
- The Great Escape
- Between You And Me
- Neverland
- This Strange Engine
- Afraid Of Sunlight
- Three Minute Boy
