Na ruim zestien jaar weinig of niets van hem vernomen te hebben, is hij daar ineens weer. Gavin Friday. De ex-voorman van The Virgin Prunes die twee decennia geleden solo opviel met releases als Each Man Kills The Thing He Loves en Adam & Eve. Een troubadour die in de traditie van Leonard Cohen en Nick Cave zijn mistroostige liedjes schrijft. Alles oogt donker als je Catholic voor het eerst in je handen hebt. Gavin Friday afgebeeld als een dode met de Ierse vlag over hem heen gedrapeerd. Zelfs het schijfje is gitzwart. Het thema van de plaat wordt samengevat met de ondertitel A Requiem For The Fallen. En uiteraard gaat de stem van Friday weer door merg en been. Zowel in de hoge als de lage regionen. Toch is Catholic geen zwartgallige plaat geworden. Aftrappend met Able grijpt deze release je meteen bij de lurven met een opvallende frisheid. De teksten zijn minder politiek getint dan we van hem gewend zijn. Gavin Friday geeft dit keer veel meer een persoonlijk statement af. Over liefde, hoop en hoe om te gaan met verlies. De productie van Ken Thomas is prima in balans. Subtiele keyboards en warme elektronika staan in dienst van de composities, zonder naar de voorgrond te treden. Kate Ellis op cello zorgt voor extra warmte en melancholie. It’s All Ahead Of You wordt zelfs grotendeels door haar gedragen. Het is bijna niet mogelijk om al zappend door de plaat te manoeuvreren. Er is zoveel te ontdekken. Ieder nummer trekt je naar binnen en dwingt je om het in zijn geheel te beluisteren. Majestueus en weemoedig. Nergens zwart. Tot aan de afsluiter. Als hij ons verrast met het loodzware Lord I’m Coming. Alsof je de kerk binnenloopt en aanwezig bent bij Friday’s eigen teraardebestelling. Met Catholic overtreft hij al zijn eerdere releases.
