Spannend. Wonderschoon. Sprankelend. Je diepste gevoelens aanborend. Apart. Betoverend. Je meenemend op een mooie reis, ver weg van de werkelijkheid. Slechts een kleine selectie van woorden die van toepassing is op A Church That Fits Our Needs van het Amerikaanse Lost In The Trees. Alleen de titel al is een regelrechte cliffhanger, zonder dat je een noot gehoord hebt. Soms is het moeilijk om muziek in woorden te vangen. Als dat het geval is, kun je er bijna van uit gaan dat je te maken hebt met een pareltje. Klanken die je bij de strot pakken. Donkere teksten gekoppeld aan magistrale schoonheid. Melancholie en geluk schurken tegen elkaar aan. Je achterlatend als een schizofreen. Niet wetend welke persoonlijkheid of emotie te kiezen. Een titel als This Dead Bird Is Beautiful zegt wat dat betreft genoeg. Vergelijkingen met Antony And The Johnsons liggen op de loer, maar het grote verschil is dat Ari Picker’s stem voor velen wat prettiger in het gehoor zal liggen dan die van Hagerty. Opgefleurd met viool, cello, viola, tuba, piano, harp, bassoon, akoestische gitaar, belletjes en field recordings, biedt de plaat geen alledaags instrumentarium. Het maakt het geheel extra intrigerend. Vier akkoorden op piano openen het bal. One Moment klinkt als een spannende trailer, die in amper een minuut nog niet een fractie laat horen van wat je allemaal te wachten staat. De plaat laat zich het beste in zijn geheel tot zich nemen. In de volgorde zoals Lost In The Trees het aanbiedt. Als je met Vines aan het einde van de luistertrip bent gekomen, wil je maar een ding. Nog een keer deel uit maken van het mooie universum van deze band. Een juweeltje dat gegarandeerd is van een plek in de jaarlijstjes over negen maanden.
