Als ik op Twitter de recensie van Austra’s nieuwe schijf onder de aandacht breng, zie ik dat Distant Cities het bericht als favoriet kenmerkt. Ongetwijfeld om hun eigen muziek te promoten. Via hun account kom ik uiteindelijk terecht op hun pagina op Bandcamp, waar de EP Walk Away gratis te downloaden is. Begin dit jaar gereleased. Distant Cities is een trio afkomstig uit Chicago. Ze maken atypische Elektro met een donker en soms bijna Gothic randje. Vergeleken met het vorig jaar uitgebrachte Gabriel, waar nog invloeden uit de Rock terug te horen zijn, heeft de band een jaar later definitef voor een eigen stijl gekozen. Waar Gabriel nog redelijk obligaat klinkt, demonstreert de band nu vooral dat ze een flinke stap voorwaarts hebben gezet. Ineens is het allemaal heel wat interessanter geworden. Vooral het stemgeluid van zangeres Olivia Rose valt op. Klinkend als een klassiek geschoolde vocaliste die haar teksten doorleefd voordraagt. Een kruising tussen Kate Bush en Lisa Gerrard. Het tempo ligt redelijk laag op Walk Away. Ondanks dat, heeft het refrein van Inamorato wel wat weg van een elektronische variant op de muziek van Savages. Ontdaan van de adrenaline, maar wel eenzelfde urgentie bevattend. Walk Blind is het meest toegankelijke nummer van de plaat. Daardoor niet onaantrekkelijk, maar wel minder authentiek. De overige composities vallen vooral op door de wonderlijke combinatie van Elektro en de typische stem van Rose. Alsof XX en The Knife elkaar ontmoet hebben. In eerste instantie klinkt deze synthese wellicht nog wat vreemd, maar al snel smaakt de kennismaking met Distant Cities vooral naar meer. Een video van de van dit album afkomstige single Look Away is op Vimeo terug te vinden.
