Cross Linx heeft dit jaar de film(ische) muziek als thema, met als headliner de Britse pianist Michael Nyman. Het festival vind dit jaar voor de negende keer plaats. Er zijn allerlei muziekstijlen terug te vinden om niet alleen een brug te slaan tussen Klassiek en Pop, maar ook tussen grote namen en relatief onbekende pioniers. Van Avantgarde, Pop, New Folk en Post-Rock tot nieuwe klassieke muziek, met allerlei gezamenlijke raakvlakken en wisselwerkingen. Michael Nyman opent het festival. Onder een oorverdovend applaus wordt hij naar zijn piano begeleid, om te starten met Chasing Sheep Is Best Left To Shepherds van de film The Draughtsman’s Contract. De grote zaal is flink gevuld. Gedurende ruim een uur brengt Nyman een set met pianosolo- en kwintetarrangementen van zijn filmmuziek, begeleid door een strijkkwartet en een blazersensemble. Het repeterende karakter van zijn muziek doet me soms denken aan Philip Glass, maar Nyman’s muziek ligt iets gemakkelijker in het gehoor doordat hij meer melodielijnen in zijn nummers verwerkt. Deze avond zit Michael vaak met zijn rug naar het publiek toe, omdat hij tevens dirigeert vanachter zijn piano. En alhoewel dat in het begin even even wennen is, draait hij zich regelmatig om naar de zaal, om op gepaste wijze het applaus in ontvangst te nemen. Uiteraard speelt hij een aantal stukken solo op de piano, waarbij ook het thema van Jane Campion’s film The Piano voorbijkomt. Michael Nyman bevestigt deze avond zijn plek in het hedendaagse muzikale landschap. Op het snijvlak tussen Avantgarde en Klassiek. Tevens wordt maar weer eens duidelijk hoe goed de akoestiek is in het Frits Philips Muziekcentrum. Een concert dat wat mij betreft nog wel wat langer had mogen duren.
Setlist:
- Chasing Sheep Is Best Left To Shepherds
- Queen Of The Night
- An Eye For Optical Theory
- Fall Of Icarus
- Big My Secret
- Silver Fingered Fling
- The Heart Asks Pleasure First
- Water Dances
Tekst: Luistertips
Fotografie: Perou
