Camera Obscura – My Maudlin Career


Ik houd niet van hiep-hiep-hoera muziek. Nummers als Fascination van Alphabeat hebben op mij zelfs een averechts effect. Gelukkig zijn er ook alternatieven beschikbaar, die me wel vrolijk stemmen. Een van mijn favorieten in dit genre is toch wel What A Beautiful Day van The Levellers. Camera Obscura is niet met hen te vergelijken, maar de muziek van deze band uit Schotland heeft wel hetzelfde effect op me. Als ik naar hun vierde album My Maudlin Career luister, word ik spontaan vrolijk. Al glimlachend zie ik ineens dat de zon gaat schijnen, waarna zangeres Tracyanne Campbell me met haar zachtaardige zang meeneemt naar een groene wei vol met lentebloemetjes. Al huppelend zingt ze al haar liedjes voor me. En dat alles op een bedje van zwierige arrangementen. De teksten zijn echter lang niet altijd even vrolijk. Vaak bevatten ze een licht melancholische ondertoon. Juist dit contrast maakt de muziek van Camera Obscura zo aardig. Normaal gesproken duurt het wat langer voordat lyrics indruk op me maken, maar om een of andere reden komen de beeldende statements meteen binnen. You kissed me on my forehead, but now this kiss is giving me a concussion. Tracyanne weet in een enkele zin heel veel te vertellen. Het ene moment waan je je op het platteland van de Verenigde Staten om al snel door te reizen naar San Francisco op het hoogtepunt van de Flower Power. Voeg daar een vleugje blazers, hier en daar wat strijkers en op zijn tijd wat galm aan toe en je krijgt een beetje een idee hoe Camera Obscura klinkt. In het begin van hun carrière al gespot door John Peel en nu, met de overstap naar het gerenommeerde label 4AD, ziet het er naar uit dat deze band uit Glasgow eindelijk kan gaan oogsten.

Plaats een reactie