Tindersticks breekt na een set van amper een uur het optreden af tijdens het Cross-Linx Festival te Eindhoven. De zaal is te luidruchtig. Zanger Stuart Staples geeft eerst nog aan dat de band even naar achteren gaat voor overleg, om vervolgens niet meer terug te keren. De Effenaar heeft nog geprobeerd om ze weer op het podium te krijgen, maar dat weigeren ze. Ook hebben ze er geen zin meer in om het publiek vermanend toe te spreken, zoals een andere band eerder tijdens het festival wel doet als ze onversterkt gaan spelen. Ik kan me er alles bij voorstellen. Zeker bij hun ingetogen muziek. Eigenlijk vind ik het wel een mooi statement. We hebben het hier niet over een band die tijdens bruiloften en partijen zorgt voor het achtergrondbehang. Het gaat om een professionele band, waar je voor hebt betaald. Ook ik maak het regelmatig mee dat je bij een concert gestoord wordt door het gebral van een groep. Blijkbaar komen ze slechts naar het concert om met elkaar te zeveren en heel veel bier te zuipen. Ga dan ergens in een kroeg zitten. Scheelt je heel wat geld, waar je weer een paar meter bier voor kunt kopen. Een van de ergste gevallen van lawaaioverlast maak ik mee tijdens een concert van Marillion in 013. Tijdens het wonderschone, maar erg rustige, tussenstuk van Out Of This World hoor ik slechts het geouwehoer aan de bar achter me. Omdat ik te laat binnen ben, de enige plek met nog enig uitzicht op het podium. Als later Neverland wordt gespeeld, spreekt iemand de bar aan. Dit is wel een heel mooi nummer hoor. Ja, dat weten wij ook wel. Zogenaamde ‘fans’ dus. Muziekliefhebbers die menen alle concerten van de band te moeten bezoeken, om vervolgens die ene ervaring voor een andere fan te moeten verknallen.