Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. U bent goed bezig. Eindelijk eens iemand die de zaken durft te benoemen. Natuurlijk valt de linkse kerk massaal over u heen als u ons waarschuwt voor een tsunami van islamisering die op ons afkomt. U wordt daardoor gelukkig niet afgeschrikt en zet terecht twijfels bij al die kopjes thee die in ons land genuttigd worden. Wel zou ik uw aandacht willen vragen voor een nog redelijk onderbelicht fenomeen. Ik doel dan op de islamisering van onze popmuziek. Wist u dat de in Frankrijk woonachtige band Speed Caravan onlangs The Kiss Of Electric Sand heeft uitgebracht? Op schaamteloze wijze vermengen ze Pop, Reggae en Dub met die afschuwelijke oosterse klanken die ik ook dag in dag uit bij de buren hoor. Verschrikkelijk. Hebben ze meegenomen uit Algerije. En dan dat stomme gemekker in dat vreselijke taaltje. Als ze al eens in het Engels zingen, hoor je aan alles dat ze de taal niet beheersen. Fransen horen toch te klinken als Inspector Clouseau en niet als een Imam die verdwaald is in een katholieke kerk? In plaats van een mooie gitaar te bespelen, gebruiken ze een triplexje waar ze snaren van geitenhaar op hebben gezet. Aan de klank van dat ding te horen, is het een heel oud instrument. Knuffelende muziekliefhebbers zullen de plaat uiteraard roemen om de unieke mengeling van oosterse en westerse invloeden. Ik noem het een verloedering van onze muzikale normen en waarden. Het allerergste is wel dat ze een prachtig nummer van The Cure hebben overgenomen. Killing An Arab wordt niet alleen gespeeld op dat amateuristische instrument. Het bevat ineens ook allerlei Arabisch gewauwel. Het wordt de hoogste tijd dat u daar eens wat aan gaat doen.
