Via Soundcloud kom ik uit bij een mixtape van Blackest Ever Black. De naam doet al het een en ander vermoeden en dus besluit ik om maar eens te gaan luisteren. Blackest Ever Black is een label uit London dat de mix The Scold’s Bridle heeft samengesteld. Deze is het beste samen te vatten als een collage van obscuur en donker materiaal. Tijdens de eerste luisterbeurt leg ik meteen de link naar bands als The Legendary Pink Dots, Coil en Code Industry. Het bevat diezelfde duistere en onheilspellende sfeer. Van alle vertegenwoordigers op de tape ken ik alleen And Also The Trees. Ooit nog eens op de kaart gezet met dank aan The Cure, maar vervolgens nooit echt doorgebroken. Bands als Minimal Man, British Electronic Foundation en Eyeless In Gaza, zeggen mij helemaal niets. Omdat de meer dan een uur durende mix gratis te downloaden is, besluit ik deze op mijn iPod te zetten. Tijdens het reizen heb ik tijd genoeg om ernaar te luisteren. Terwijl ik me in de kou van A naar B beweeg, word ik gegrepen door de pracht en praal van deze compilatie. Precies de juiste nummers zijn geselecteerd. De muziek straalt de sfeer uit van de wat onbekendere New Wave en Elektro uit de periode van de Post-Punk, met een soms wat avantgardische inslag. Toch blijkt er ook wat recenter materiaal te zijn toegevoegd aan de verzameling. Omdat de mix ook in een zeer gelimiteerde uitgave op schijf is uitgebracht, besluit ik deze te bestellen. Een week later landt exemplaar 19 van 40 op mijn deurmat. Via de reguliere installatie klinkt het nog indrukwekkender. Een mooie toevoeging aan mijn collectie, waar automatisch een opdracht aan gekoppeld zit. Me verder verdiepen in al die onbekende bands die een plek hebben gekregen op The Scold’s Bridle.
