Het nieuwe album van dEUS dien je te beluisteren alsof het hun eerste plaat is. Alle vergelijkingen met hun schurende muziek uit het begin van hun carrière doen onrecht aan datgene wat deze Belgische band sindsdien heeft ondernomen. Ondertussen zijn Tom Barman en consorten, mede dankzij het feit dat het tijdperk van de vele bezettingswisselingen voorbij is, redelijk gesettled en op stabiele grond aanbeland. Wat ook een nadeel kan zijn. Want opvallende uitschieters lijken in eerste instantie niet op Keep You Close te staan. Dat is gelukkig maar schijn. Luister maar eens naar het chaotische en abrupte einde van Ghost. Toch is deze nieuwe release vooral coherent. Niet meer te vergelijken met vroegere werken als Worst Case Scenario en In A Bar Under The Sea. Als je dit album zonder terug te kijken tot je neemt, kun je niet anders concluderen dan dat er sprake is van een uitgebalanceerd resultaat van een groep die prima op elkaar is ingespeeld. Met The Dark Sets In, The Final Blast en Second Nature als absolute hoogtepunten. Een groeibriljant met hier en daar wat twijfelgevalletjes. De strijkers en de xylofoon in het titelnummer hadden niet gehoeven. Het leidt tot een bombastische dramatiek die vooral gevoelens van middelmatigheid achterlaten. Hetzelfde geldt, in overtreffende trap, voor afsluiter Easy. De onbeschaamd romantische ballade The End Of Romance, met in het begin een meer pratende dan zingende Barman, vervult je in eerste instantie wellicht met afschuw. Als je daarna de sterke zang en de subtiele gitaarlijnen hoort, op het moment dat de song het einde nadert, word je op twee benen gezet. En daar krijgen ze het dan toch weer voor elkaar. Je in verwondering achterlatend over de tegendraadsheid van een enkele compositie.
