Van Halen – A Different Kind Of Truth


Eindelijk. Een nieuw album van Van Halen. Het geduld van de liefhebbers is danig op de proef gesteld. Omdat de zanger van het eerste uur, David Lee Roth, weer deel uitmaakt van de band, zijn de verwachtingen torenhoog. Als de eerste single Tattoo uitkomt, hoor je echter vooral teleurgestelde reacties. Zitten we hier nog op te wachten, of is het gewoon de zoveelste mislukte reünie van een band die ooit glorieus was? Tattoo is ook de opener van de plaat. Gelukkig boort het tweede nummer, She’s The Woman, alle eventuele twijfels de grond in. Wat een genot om Eddie van Halen weer te horen schitteren. David Lee Roth klinkt als vanouds en Alex van Halen levert wederom die heerlijk beukende drums die we van hem gewend zijn. Helaas is er afscheid genomen van Michael Anthony. Hij wordt in 2007 uit de band gezet en is nu vervangen door Eddie’s zoon Wolfgang. Sinds een aantal jaren is Michael Anthony met Joe Satriani, Chad Smith en Sammy Hagar, die in 2004 definitief afscheid neemt van Van Halen, actief in Chickenfoot. In You And Your Blues nemen de heren wat gas terug, om vervolgens het hele arsenaal aan geweld weer open te trekken voor China Town. Alle ingrediënten, die vooral hun eerste twee albums kenmerken, zijn op A Different Kind Of Truth weer helemaal terug. Lekkere riffs, heerlijke meerstemmige vocalen, harde metalen en melodieuze refreintjes. Het aanvankelijke cynisme over deze reünie kan na een enkele luisterbeurt dan ook meteen de koelkast in. In Outta Space, Big River en Beats Workin’ gaat Eddie weer los als vanouds. Blijft vreemd dat de heren juist Tatoo als single hebben gekozen om het nieuwe album in de schijnwerpers te zetten. Deze mislukte generale is namelijk niet representatief voor het hoge niveau van de rest van de plaat.

Plaats een reactie