Tröckener Kecks – 20011223


Het is zondag 23 december 2001. We gaan voor de elfde keer naar de Tröckener Kecks. Dit keer in Tavenu te Waalwijk. Het zal de laatste keer zijn. Omdat we een goede plek willen hebben, zijn we op tijd aanwezig. Uiteindelijk wordt ons wachten beloond en zetten de Kecks in met Niemand thuis. Deze avond worden er een aantal verrassingen gespeeld. Czaar Peterstraat, Zonde Van De Tijd, Vanavond Voor Altijd en, het is tenslotte bijna Kerstmis, Redding. Dat laatste lied wordt massaal opgepikt en uit volle borst meegezongen. Ook de klassiekers komen aan bod. Een Dag Zo Mooi, Nu Of Nooit, Niemand Danst Alleen en natuurlijk Met Hart En Ziel. Uiteraard mis je nummers, maar ze hebben dan ook een omvangrijk oeuvre om uit te kiezen. Een schitterende uitvoering van Ik Denk Nooit Meer Aan Jou betekent het einde van het reguliere concert. Iedereen weet dat de band nog minimaal twee of drie keer terug zal komen. Zelfs na drie toegiften, voel je dat het publiek nog meer wil. Tot ieders verbazing stappen de mannen nog een keer het podium op voor het prachtige Achter Glas. Achteraf blijkt dit een van de meest indrukwekkende concerten van allemaal te zijn. Dat komt vooral door al die emoties die je door de hele zaal heen voelt. Iedereen weet dat ze na vanavond nog maar twee kansen hebben om de Tröckener Kecks live te zien. Degenen die juist deze avond hebben gekozen, voelen het definitieve afscheid met rasse schreden naderen. Trek Je Jas Aan, dat als allerlaatste wordt gespeeld, illustreert dit het treffendst. De eerste helft van het nummer zing ik nog braaf mee, maar in de tweede helft heb ik alleen maar tegen het podium gestaan. Geluisterd. Genoten. Me op laten gaan in de melancholie van dat moment. Dit was het dan. Meer niet.

Plaats een reactie