Soap And Skin – Narrow


Twee jaar geleden maakt Soap And Skin een verpletterende indruk met het donkere Lovetune For Vacuum. Met opvolger Narrow gaat ze nog een stapje verder. De elektronische beats van toen worden in Deathmental bijna industrieel. In Boat Turns Toward The Point neemt ze qua elektronika een stapje terug, om haar vocalen de volle ruimte te geven. De basis van de overige composities is iets meer ingetogen, doordat de piano hier een prominente plek heeft gekregen. Opener Vater illustreert dit zeer treffend. Geschreven naar aanleiding van het overlijden van haar vader. In het Duits gezongen. Zeer indrukwekkend. Emotioneel en beklemmend. Hier en daar hoor je zelfs enige gelijkenis met Lisa Gerrard’s uithalen in de beginperiode van Dead Can Dance. Uiteraard in een compleet andere muzikale setting. Alsof het vacuum, zoals genoemd in de titel van haar eerste plaat, nu daadwerkelijk tot stand komt. Toewerkend naar een bombastisch hoogtepunt lijken de messen zich door je ziel te snijden. Anja Plaschg uit Oostenrijk is duidelijk volwassen geworden. Niet alleen muzikaal. Dit keer kijkt ze ons vanaf de hoes van het album recht in de ogen. Haar blik geeft, nog voor je een noot beluisterd hebt, een impressie van datgene wat je kunt verwachten op Narrow. Door de schoonheid van de composities glijdt het nooit af naar overdreven zwartgalligheid. Wel toont ze aan dat ze een klassieker als Voyage Voyage van Desireless om kan toveren van een discoklassieker tot een beklemmend treurlied waar de eenzaamheid van afdruipt. Narrow is het enige juiste antwoord op Lovetune For Vacuum. Nog spannender en intrigerender. Soap And Skin bewijst dat het opleveren van het zogenaamd altijd lastige tweede album, op haar absoluut niet van toepassing is.

Plaats een reactie