Het vakantiegevoel begint voor mij ieder jaar met Zomergasten. De start van deze programmareeks valt meestal samen met de periode dat ik me even een paar weken terugtrek. Ieder seizoen pik ik een aantal afleveringen mee, afhankelijk van wie er te gast is. Het moeten wel mensen zijn die iets te melden hebben. Afgelopen week zie ik een documentaire die een mooie samenvatting geeft van vijfentwintig jaar Zomergasten. Meteen valt de muziek me weer op. Het intro dat al een tijdje kenmerkend is voor de start van de avond. Aan het eind van de uitzending kijk ik reikhalzend uit naar de aftiteling. Alles en iedereen wordt genoemd. Wie er verantwoordelijk is voor de muziek, blijft helaas achterwege. Eerst denk ik nog dat Peter van Ingen iemand heeft ingehuurd om een tune te componeren. Toch besluit ik er een zoektocht op Google aan te wagen. Meteen heb ik succes en kom ik uit bij Bugge Wesseltoft uit Noorwegen. Onder de noemer New Conception Of Jazz brengt hij een vijftal platen uit. Op deel twee, met de titel Sharing, staat de compositie Existence. Veertien jaar geleden uitgebracht. Dat blijkt de muziek van Zomergasten te zijn. Ik vraag me continu af waarom dit soort zaken niet worden vermeld. Hetzelfde heb ik met reclames. Een tijd terug word ik getroffen door de muziek van een of andere reclame over koffie. Ik ken het ergens van. Na enig zoeken in mijn eigen verzameling blijkt het om Black Acres van Elysian Fields te gaan. Aanstaande zondag zit ik klaar om de vuurdoop van Jan Leyers mee te maken. Eerste gast is Henny Vrienten. Ben benieuwd of Bugge Wesseltoft dan in het zonnetje wordt gezet.