Amplifier – Echo Street


Twee jaar geleden brengt Amplifier geheel in eigen beheer het alom geprezen The Octopus uit. Ondertussen heeft deze band uit Manchester een plek gevonden bij het befaamde Kscope. Het label waar ook Anathema, Porcupine Tree en Pineapple Thief resideren. Oorspronkelijk zou de vorige plaat opgevolgd worden door Mystoria. De band heeft besloten om de opnames voor dat album verder te financieren door eerst Echo Street uit te brengen. In principe zou je dus kunnen spreken van een ’tussendoortje’. Zo klinkt deze release overigens niet. Amplifier wordt in het hokje van de Progressive Rock gepositioneerd. Opmerkelijk voor een band die bijna geen keyboards gebruikt. Op Echo Street bewijzen ze dat ze muziekliefhebbers van diverse stromingen kunnen plezieren. Zeker omdat ze op dit album een metalen jasje hebben uitgedaan. De muziek is te omschrijven als sfeervol en dynamisch. Afgewisseld met heftige climaxen. Hier is de invloed van gitarist Steve Durose goed hoorbaar. Na het uiteenvallen van Oceansize toegevoegd aan de band. Het zorgt voor de integratie van lichte invloeden uit de Post-Rock. Toch is de plaat toegankelijker dan al zijn voorgangers. Dankzij de melodieën en de prachtige meerstemmige vocalen. Opener Matmos demonstreert meteen de nieuwe aanpak van Amplifier. Vooral het catchy refrein valt op. The Wheel grijpt je met een heerlijke sequence bij de lurven, om je vervolgens zeven minuten lang niet meer los te laten. In Extra Vehicular laat de band horen nog steeds verrassend uit de hoek te kunnen komen, door aan het eind gitaren en bombast met elkaar te combineren. Between Today And Yesterday is bijna Beatlesque te noemen. Echo Street is door die afwisseling van begin tot eind boeiend, waarmee ze de lat erg hoog leggen voor de opvolger.

Plaats een reactie