Om maar weer eens een gevleugelde uitspraak van mezelf aan te halen. Wat komt er toch mooie muziek uit Scandinavië. Niet voor niets dat het op deze website wemelt van de Luistertips uit die contreien. Ik noem maar even Linnea Olsson, The Knife, Valgeir Sigurdsson, Kashmir, Anna Von Hausswolff en Sigur Rós als recente voorbeelden. Via Twitter word ik geattendeerd op een nieuw talent uit Denemarken. Kill J. Ze heeft onlangs haar eerste single Phoenix uitgebracht. Daarmee illustrerend dat Pop nog steeds enorm spannend kan zijn. Zeker als er elementen uit de Elektro aan toe worden gevoegd. IJzige synthesizers en een intrigerende snik in haar stem zorgen voor het fascinerende randje. Dat ze de zang bij tijd en wijle in laagjes op elkaar stapelt, draagt daar zeker aan bij. Daarnaast gebruikt ze Autotune op een manier die vooral boeiend en ontregelend is en juist niet tenenkrommend. Het vreemdsoortige vibrato in haar stem doet denken aan een vrouwelijke variant op de vocalen die Burial vaak via samples toevoegt aan zijn composities. Kill J opereert echter vooral in de hogere regionen. Door elektronische details toe te voegen aan het geheel, is Phoenix naast indrukwekkend ook enorm verslavend. Mede dankzij de melodielijnen die in de compositie zijn geïntegreerd. Veel is er helaas nog niet bekend over Kill J. Behalve dat ze een pagina op Twitter, Facebook en Instagram heeft en dat ze deze track heeft gepubliceerd via Soundcloud. Een zoektocht in de iTunes Store levert op dit moment ook nog geen resultaten op. De release van deze eerste single zorgt er in ieder geval voor dat ik erg benieuwd ben naar het aankomende debuut van deze Deense diva. Voorlopig druk ik nog maar eens op Play, om Phoenix opnieuw te beluisteren.
