Over M.I.A. zijn de meningen sinds het debuut Arular ernstig verdeeld. Niets meer dan een hype, controversieel en weinig origineel zijn slechts een aantal typeringen vanuit het kamp dat duidelijk geen lid is van haar fanclub. Toegegeven. Je moet van haar stijl houden. Urban vermengt met invloeden uit Sri Lanka, waar haar roots liggen. Daarnaast voegt ze Arabische melodieën en een bombardement aan strijdkreten en samples toe aan het klankenpalet. Daardoor vergt ze veel van de luisteraar, maar aan de andere kant levert het ook steevast melodieuze juweeltjes op. Matangi is haar vierde release. Ze opent met Karmageddon. Een relaxte track met een repeterend elektronisch ritme. Jammer dat ze het nummer niet verder heeft uitgewerkt en het bij een korte schets van anderhalve minuut blijft. Het titelnummer benadrukt de tribale elementen binnen haar muziek. Only 1 U en Warriors lijken bedoeld te zijn om de oren te bombarderen met zoveel mogelijk verschillende klanken en invloeden. Het knappe blijft dat er ook dan van alles en nog wat te beleven valt. Alleszeggende stiltes houden je continu bij de les. aTENTion is een draak van een compositie met een overdaad aan autotune. Een van de weinige smetjes op Matangi. Met nummers als Bad Girls en Y.A.L.A. trapt ze halverwege de plaat wat op de rem en bewijst ze ook nog steeds lekker toegankelijke songs op te kunnen leveren. In Double Bubble Trouble combineert ze haar sound zelfs met elementen uit de Reggae. Sexodus is het onbetwiste hoogtepunt van dit album. Een nummer waarop ze samenwerkt met The Weeknd. Matangi is opnieuw een zeer afwisselende release geworden, die dwars door alle hokjes breekt en daardoor de potentie heeft om vele muziekliefhebbers aan te spreken.
