Ik zeg het al jaren. De muziekscene bij onze zuiderburen is enorm interessant. Met enige regelmaat weet een band van over de grens me te fascineren. Hydrogen Sea is een duo uit Brussel bestaande uit Pieter Jan Seaux en Birsen Uçar. Seaux is bassist bij Sioen en heeft eerder met Selah Sue samengewerkt. Het afgelopen jaar gebeurt er veel. Ze touren met Gabriel Rios en tekenen een contract bij het Gentse Unday Records. Het label waar ook Yuko zijn platen uitbrengt. Ze hebben daardoor hun muziek kunnen laten rijpen. Vervolgens is Koen Gisen gevraagd om het debuut te produceren. Een bewuste keuze om niet alles in eigen hand te houden. Hierdoor klinken de nummers iets minder onderkoeld als je ze vergelijkt met de versies die ze eerder als demo uitbrengen. Hydrogen Sea brengt nog steeds sobere composities, waar vooral de synths de hoofdrol opeisen. Het geheel landt echter in een verrassend warm bed, waardoor het minder minimalistisch aanvoelt. Mede dankzij de vocalen van Birsen. Alsof de herfst en de lente met elkaar duelleren om een behaaglijke regenachtige zomer aan te kondigen. De titel van het debuut komt uit End Up. Een van de eerste nummers waarmee ze zich een tijd terug presenteren. Ook deze compositie is volwassen geworden en daardoor een van de hoogtepunten van de plaat. Samen met Leave A Mark en The Farside. Leave A mark is de eerste single. Ongetwijfeld vanwege het herkenbare refrein. The Farside is wat ingetogener met onderhuidse Elektro. Only Oleanders is het meest toegankelijke nummer van de plaat. Ook dan blijft de band trouw aan de eigen kaders. Court The Dark is daardoor een aangenaam debuut van een band die nog volop in ontwikkeling is.
