Torbjørn Brundtland en Svein Berge, oftewel Röyksopp, werken sinds het debuut Melody A.M. steeds vaker samen met vocalisten. Het vergroot de dynamiek op latere albums als The Understanding en Junior en voorziet deze tevens van een extra dimensie. Robyn horen we vijf jaar geleden voor het eerst terug op een release van de mannen uit Noorwegen. Op Junior. In The Girl And The Robot. In 2010 werken ze opnieuw samen op None Of Them. Een compositie die uiteindelijk op Robyn’s vijfde plaat Body Talk terechtkomt. Voor het eerst brengen ze nu gezamenlijk een compleet album uit. Op Do It Again worden de sterke kanten van beide partijen samengevoegd. Röyksopp klinkt daardoor wat toegankelijker, terwijl Robyn juist veel spannender klinkt vergeleken met wat ze normaliter solo uitbrengt. De langzame opener Monument roept zomerse beelden op van een terras aan het strand. Aan het eind van de dag. Klanken van een saxofoon maken het plaatje compleet. In Say It zet Röyksopp een verslavende sequence als fundament neer, waarna Robyn vocaal het duel aangaat met een robot. Neigend naar Techno. De titeltrack is lekker toegankelijk en uiterst geschikt voor de charts. Verslavend zonder te vervelen. Mede dankzij de spannende Elektro die de heren er subtiel aan toevoegen. Every Little Thing is de enige miskleun van deze release. Een te voorspelbare ballad, die veel te veel neigt naar het oeuvre van Robyn. Afsluiter Inside The Idle Hour Club is typisch Röyksopp. Mede dankzij het feit dat er geen spoor van Robyn te bekennen is. Op zich niets mis mee, maar wel een beetje vreemd als je samen een plaat uitbrengt. Ondanks dat, biedt Do It Again genoeg moois om van een geslaagde samenwerking te kunnen spreken.