Ólafur Arnalds – The Invisible Front


Ambient. Piano. Elektro. Klassiek. Allemaal etiketjes die je op de muziek van Ólafur Arnalds zou kunnen plakken. Het mooie is dat geen van die benamingen deze IJslandse multi-instrumentalist daadwerkelijk typeren. Arnalds is wars van hokjes en bewijst dat continu door speels allerlei elementen uit de genoemde genres aan elkaar te knopen. Bovendien komt hij bij iedere release verrassend uit de hoek. Op het vorig jaar uitgebrachte For Now I Am Winter horen we voor het eerst hoe hij vocalen van Arnór Dan toevoegt aan het palet. Alhoewel ik dit experiment met vocalen best kan waarderen, hoor ik het liefst die andere Ólafur Arnalds. Instrumentaal. Met viool, cello en piano. Drama en melancholie treffend gevangen in melodie. Waar nodig aangevuld met subtiele elektronika. Twee jaar geleden schrijft hij de muziek voor de film The Invisible Front. Een historisch document over het verzet van Litouwen tegen de Russische bezetting. Viool, viola, cello en piano zijn de ingrediënten. Juist daardoor klinkt The Invisible Front enorm spannend. De composities Kadizonas en Partizans bestaan volledig uit strijkers. In Epilogue hoor je een voorzichtige piano. Beroerd door Ólafur Arnalds. Later uitgroeiend tot een melodie zoals we die van hem kennen. Met aanzwellende violen wordt de piano vervolgens op de achtergrond gepositioneerd. Fungerend als basis. Later weer op de voorgrond tredend. Met het typisch repetitieve karakter dat we van Arnalds gewend zijn. Beelden creërend bij de luisteraar. Zonder de film te kennen. Slechts op grond van de synopsis en het geluid. Een heerlijke EP. Smakend naar meer. Gratis te downloaden.

Plaats een reactie