Riverside – Shrine Of New Generation Slaves


Na wat solo-uitstapjes van zanger Mariusz Duda als Lunatic Soul en de release van de EP Memories In My Head is Shrine Of New Generation Slaves dan eindelijk de opvolger van Anno Domini High Definition uit 2009. Het aloude recept om Metal aan Symfo te koppelen is in de basis intact gebleven, maar de heren hebben dit keer duidelijk een tandje teruggeschakeld.

Lees meer

IQ – Tales From The Lush Attic


In 1983 brengt IQ het debuut Tales From The Lush Attic uit. In slechts vijf dagen opgenomen, waarna het op vinyl wordt vastgelegd. Vorig jaar begint gitarist Michael Holmes aan de klus om een geremasterde versie uit te brengen. Ook The Wake wordt eerder opnieuw uitgebracht. Omdat van die release de mastertapes verloren zijn gegaan, zorgt die heruitgave voor een flinke teleurstelling.

Lees meer

Marillion – 20121117


Eigenlijk gingen er best wel veel kleine dingetjes mis gisterenavond tijdens het concert van Marillion in het Muziekgebouw te Eindhoven. Het eerste half uur lijkt Steve Hogarth last te hebben van zijn stem, waardoor hij de hogere regionen niet haalt. In een aantal nummers is het baswerk van Pete Trewavas nauwelijks hoorbaar en later in de set laadt Mark Kelly, tot grote hilariteit van Hogarth, een verkeerde sample.

Lees meer

Marillion – Sounds That Can’t Be Made


Marillion heeft naast een aantal klassiekers ook heel wat middelmatige werkjes uitgebracht. Happiness Is The Road en Radiation zijn treffende voorbeelden. Ondanks dat, koop ik het nieuwe materiaal steeds trouw. Sounds That Can’t Be Made wordt dan ook netjes als pre-order besteld via hun website. Deze speciale versie is wederom prachtig vormgegeven en uiteraard staan de namen van degenen die hem gekocht hebben er netjes in vermeld.

Lees meer

Kaipa – Vittjar


Soms doet de Progressive Rock haar naam eer aan. Waar vele bands opgesloten zitten in de schijnbaar vastomlijnde kaders van het genre, weet het Zweedse Kaipa deze muziekstroming weer eens wakker te schudden. Middeleeuwse elementen en Keltische invloeden, die ook regelmatig in de muziek van Mike Oldfield zijn terug te vinden, geven hun sound iets extra’s waar je vooral enthousiast van wordt.

Lees meer

Katatonia – Dead End Kings


De Zweedse band Katatonia timmert al heel wat jaren aan de weg. In het begin vooral bekend bij de liefhebbers van de hardere muzieksoorten. Doom Rock en Death Metal zijn de etiketjes die ze opgeplakt krijgen. De afgelopen jaren is hun muziek meer ingetogen geworden, waardoor ze uiteindelijk ook bij een wat groter publiek de aansluiting vinden.

Lees meer

Anathema – Weather Systems


Anathema. Vaak in het hokje van de Doom Metal gestopt. Daardoor nog steeds relatief onbekend. Het klopt dat deze muziekstroming ruim twintig jaar geleden hun vertrekpunt is, maar ondertussen zijn ze geëvolueerd naar een band die vooral in de hoek van de Progressive Rock dient te worden geplaatst. De grunts zijn verdwenen en vervangen door heuse zangpartijen.

Lees meer

It Bites – Map Of The Past


Als het om Progressive Rock gaat, ben ik een absolute purist. Bands in dit genre horen zich aan de voorgeschreven stijl te houden. Langere nummers met verschillende thema’s en diverse tempowisselingen. Een grote rol voor toetsen en gitaren. Teksten geschreven om je in te verliezen. Na de eerste generatie zijn IQ en Marillion de vaandeldragers van de tweede stroming.

Lees meer

Marillion – 20111129


In de loop der jaren heeft Marillion zich verzekerd van een vaste aanhang, die met veel plezier een concert van ze komt bezoeken. De band heeft zich de laatste decennia namelijk steeds weten te vernieuwen en is niet krampachtig blijven hangen in het genre van de Symfo. 013 is dan ook uitverkocht. Voor het samenstellen van de setlist kan geput worden uit een flinke verzameling materiaal.

Lees meer

Steven Wilson – Grace For Drowning


Alles wat Steven Wilson de laatste jaren aanraakt, verandert in goud. Of het nu om zijn verrichtingen met Porcupine Tree, Blackfield of No-Man gaat, steeds wordt er verrassend hoge kwaliteit afgeleverd. Vreemd genoeg brengt hij pas twee jaar geleden zijn eerste solo-CD uit. Insurgentes. Opvolger Grace For Drowning tapt uit een ander vaatje. Wilson heeft de gloriedagen van de Progressive Rock in zijn nieuwe album geïntegreerd.

Lees meer