Grimes – Halfaxa


Grimes’ audio universe is where Kate Bush jams with Fleetwood Mac in a floatation tank while the spirit of Arthur Russell hovers overhead. Aldus Grimes, via de sticker die op de hoes van het tweede album Halfaxa is geplakt. Dat schept verwachtingen. Grimes is de uit Canada afkomstige Claire Boucher en heeft inderdaad, net als Kate Bush bij tijd en wijlen, dat avontuurlijke in zich. Haar stem is echter heel wat dromeriger, dankzij het supplement van een flinke bak reverb en echo. Niet de piano, maar spannende soundscapes en elektronika domineren haar muziek. Door de toevoeging van vleugjes Elektro weet ze dezelfde onderhuidse spanning op te roepen als Fever Ray en Elisabeth Fraser. De plaat balanceert grotendeels op het snijvlak van de Dream Pop en de Avantgarde. Zelf noemt ze het Goth Pop. Laten we het er op houden dat ze vele invloeden in haar klankenpalet integreert om vervolgens daar een gemoderniseerde versie van te creëren. In Devon hoor je de gelijkenis met Siouxsie And The Banshees, zowel in de gitaren als de vocalen. In Dream Fortress zet ze een steady beat onder haar etherische stem, waarna krassende violen er in het middenstuk weer een avantgardistische dimensie aan toevoegen. Zo wisselen ook de verschillende nummers elkaar af. De ene keer zingt ze klanken, dan weer zijn het teksten. Net als bij bands als Anthony & The Johnsons, The Knife en Lightning Dust, geldt voor Grimes dat haar stem zeer bepalend is voor het al of niet waarderen van haar muziek. Een middenweg lijkt niet te bestaan. Halfaxa is een mooie, afwisselende plaat van een zeer getalenteerde zangeres.

Plaats een reactie