Fans van David Sylvian zitten al een tijd te wachten op een album waarop hij zich weer eens toelegt op het maken van echte liedjes. Voorlopig moeten we het doen met Dead Bees On A Cake uit 1999 en de sporadische samenwerkingsverbanden die worden vastgelegd op verzamelaars. Onder zijn eigen naam blijft hij zich hoofdzakelijk profileren als avantgardistische geluidskunstenaar. Op zich niet erg. Als het om Ambient gaat is Sylvian te bestempelen als een vernieuwer die onbekende zijpaden verkent, waar Brian Eno de hoofdwegen heeft aangelegd. Wandermüde is een release waarop Stephan Mathieu zijn visie geeft op het materiaal dat eerder op Blemish terecht is gekomen. Oorspronkelijk al geen gemakkelijke plaat. Mathieu ontleedt de originele composities echter microscopisch, om vervolgens de afzonderlijke deeltjes opnieuw uit te vergroten. Voorzien van nieuwe titels en aangevuld door eigen klanken, klinkt het resultaat als een nieuwe plaat. Saffron Laudanum is een geweldige opener. Refererend aan Sylvian’s wat oudere werk in het genre. Mysterieus en onder je huid kruipend. Trauma Ward is een nieuwe verkenning van Trauma, dat eerder al is gereleased op verzamelaar Sleepwalkers. Wandermüde klokt bijna een uur en bevat een aantal heerlijke bewerkingen, als je van het genre houdt. Telegraphed Mistakes en het begin van The Farther Away I Am worden wel erg abstract en neigen wat meer naar verstilde Noise, maar met afsluiter Deceleration ben je dat snel vergeten. Klanken op gitaar van Christian Fennesz geven het nummer extra body en emotie. Voor liefhebbers van liedjesschrijver Sylvian dus wellicht een tegenvaller. Voor bewonderaars van eerdere albums als Approaching Silence en Flux & Mutability een must.
