Via een sampler van Denovali Records maak ik een tijd terug kennis met de muziek van Greg Haines. Gisteren geeft hij een indrukwekkend optreden in het voorprogramma van Ólafur Arnalds, waarna zijn nieuwste release Where We Were al snel gekocht is. Op eerdere platen concentreert hij zich vooral op een mix van piano en Ambient, maar op dit album verstopt hij zijn rustige klanktapijten soms ook in uptempo beats en meer elektronika dan we van hem gewend zijn. Het leidt tot een spannend resultaat. Klinkend als een meer ingetogen variant van de Ambient Techno die Kiasmos produceert. Het samenwerkingsverband tussen Ólafur Arnalds en Janus Rasmussen. Ook doet zijn muziek denken aan Nils Frahm. Net als de Duitser opereert Haines, alhoewel hij uit Engeland afkomstig is, vanuit Berlijn. Where We Were heeft Haines zelfs samen met Frahm gemixed en gemastered. Daarnaast verzorgt Haines vorig jaar ook al eens het voorprogramma tijdens zijn tour. Het is dus zonneklaar wat we kunnen verwachten. The Intruder trapt nog redelijk rustig af, maar het is duidelijk dat de piano niet langer de hoofdrol opeist. In Something Happened doen sequencers en beats hun intrede. So It Goes neigt weer wat meer naar spannende Ambient. Inclusief een middenstuk dat als een indrukwekkende muur van geluid op je afkomt. Waar Tangerine Dream tegenwoordig vervalt in muzak van de bovenste plank, slaagt Haines erin om aloude invloeden uit de vintage elektronische muziek op een attractieve manier te verwerken in zijn composities. Vooral in Habenoro, dat in twee verschillende versies op de plaat staat, weet hij dit treffend te illustreren. Meteen een van de spannendste tracks van deze release. Greg Haines is dan ook een welkome aanwinst binnen het genre.
