Dat Nils Frahm de muziek levert voor een soundtrack is niet verrassend te noemen. Zijn intieme pianomuziek in combinatie met subtiele elektro is bijzonder geschikt om beelden van een extra laag te voorzien. Toch duurt het tot dit jaar voordat hij zich waagt aan het componeren van muziek speciaal voor een film. Het betreft Victoria. Een film die in een take geschoten is en een nacht uit het leven van de gelijknamige jongedame beschrijft. Een nacht waarin feesten met nieuwe vrienden uiteindelijk leidt tot een bankoverval. Regisseur Sebastian Schipper benadert de pianist met het verzoek om via muziek stilte te creëren. Een opdracht die je wel aan Nils Frahm over kunt laten, aangezien hij eerder al verantwoordelijk is voor releases als Solo en Felt. Albums waarop hij voor het eerst de stilte definieert. Voor de soundtrack van Victoria breidt Frahm het instrumentarium iets uit. Anne Müller, met wie hij eerder ook al samenwerkt op 7Fingers, levert een bijdrage op cello. Daarnaast is Viktor Orri Árnason verantwoordelijk voor de violen en draagt Erik Skodvin van Deaf Centre subtiel bij op gitaar. Frahm verzorgt al het toetsenwerk, waarbij hij zich niet alleen beperkt tot piano. Met soundscapes en harmonium draagt hij extra bij aan het creëren van spanning en stilte. Vooral de klanken van In The Parking Garage zorgen ervoor dat je je bijna waant in een donkere parkeergarage. In Our Own Roof krijgt hij het wederom voor elkaar om met een enkele aanslag op de piano een heel verhaal te vertellen. Dit keer aangevuld met subtiele strijkers. Ook zonder de film gezien te hebben, kan dit album prima op zichzelf staan. Toch maakt de muziek je tegelijkertijd nieuwsgierig naar de nachtelijke belevenissen van Victoria.