Kraftwerk weet zich binnen de kaders van de synthesizermuziek van generatie- en landgenoten als Klaus Schulze en Tangerine Dream te onderscheiden, door zang aan het instrumentarium toe te voegen. Door monotonie en melodie met elkaar te combineren, neigt het geheel vaak meer naar Pop. Ze kleuren nadrukkelijk buiten de lijntjes van het genre. Ook vanwege de elektronische beats die het fundament vormen van hun muziek.
Lees meer
T.C. Matic – They Never Make You Laugh
T.C. Matic heeft met hun debuutalbum en opvolger L’Apache al een flinke reputatie opgebouwd in de lage landen als ze in 1983 Choco uitbrengen. De eerste twee platen laten in het alternatieve circuit een overweldigende indruk achter en resulteren in optredens op zowel Pinkpop als Werchter. De Belgische band besluit met hun derde album Choco een flinke stap voorwaarts te zetten.
Lees meer
Marble Sounds – 20250427
De eerste keer dat ik Marble Sounds live zie, is tijdens The Good, The Bad & The Ugly. Een klein festival in het Cultuurcentrum te Mechelen, waar ze openen voor Lyenn en Fennesz. Op dat moment hebben ze net Nice Is Good gereleased. Een mooie kennismaking, waardoor ik ze gedurende de jaren blijf volgen.
Lees meer
Kate Bush – Breathing
Als adolescent groei ik op in de hoogtijdagen van de Koude Oorlog. Ik loop in 1981 mee in de demonstratie tegen de plaatsing van kernwapens. Luister op de radio naar het beruchte No Nukes Festival in 1982, waar The Sound het optreden afsluit met een verpletterende versie van Missiles. De tape waarop ik het vastleg, is helaas al enige tijd geleden overleden.
Lees meer
Nina Hagen – Fisch Im Wasser
In 1978 brengt Nina Hagen met haar band het titelloze debuut uit. Een plaat die op dat moment naadloos past bij het gedrag dat ik als recalcitrante puber vertoon. Schoppend tegen heilige huisjes. Dat ze ook klassiek geschoold is, demonstreert ze in het prachtige Naturträne en in het middenstuk van Fisch Im Wasser. Een nummer dat ik in eerste instantie vooral oversla.
Lees meer
Rick de Leeuw – 20250329
Bijna een kwart eeuw geleden zie ik Rick de Leeuw voor het laatst live. Toen nog als frontman van Tröckener Kecks. Daarna verdwijnt hij een beetje uit beeld. Hier en daar koop ik nog wel een plaat van hem, maar ik ga niet meer naar zijn concerten toe. Als ik verneem dat hij op kruipafstand in de kerk te Oostelbeers komt, besluiten we kaartjes te kopen.
Lees meer
David Bowie – Fame
Het is het najaar van 1975. Volgens de archieven van de Top 40 moet het de week van 8 november zijn geweest. Terwijl mijn moeder de macaroni op tafel zet, herken ik het intro van een plaat die ik al een paar keer eerder voorbij heb horen komen. Ik vraag of de radio iets harder mag.
Lees meer
VNV Nation – 20250215
De muziek van VNV Nation is in de loop der jaren geëvolueerd naar een meer toegankelijkere vorm van Dark Wave met hier en daar wat invloeden uit de Trance. Hierdoor is het voor mij sinds Transnational niet langer een automatisme om nieuwe releases aan te schaffen. Twee jaar geleden weten ze met Electric Sun toch weer mijn aandacht te trekken.
Lees meer
Dream Theater – Parasomnia
Met het vertrek van Mike Portnoy in 2010, leek er niets aan de hand voor Dream Theater. Er werd een nieuwe drummer gevonden en de band ging door met datgene waar ze goed in waren. Albums uitbrengen op het snijvlak van Progressive Rock en Progressive Metal. Toch konden de nieuwe releases niet meer tippen aan het eerdere werk.
Lees meer
Bluesky
Twee jaar geleden nam ik afscheid van Twitter. Het werd steeds moeilijker om een timeline met alleen maar muziek te hebben. Ik was klaar met de trollen uit alle krochten van het internet, die me ongevraagd lastig kwamen vallen. Elke week was ik wel een half uur kwijt met het blocken van dat soort lui.
Lees meer
