Soms moet je zaken even laten bezinken, voordat je er een schrijfsel aan waagt. Dat geldt ook voor het overlijden van Bob Rusche. Een muziekfanaat die ik al meer dan 15 jaar ken. Dankzij X-Rated. Een radioprogramma voor experimentele muziek. Dankzij Twitter. Dankzij Bluesky. Een keer was ik bij hem in de platenzaak te Hilversum. Dus persoonlijk ken ik hem niet echt. Toch was het bericht van zijn overlijden afgelopen vrijdag een schok voor me. Niet alleen vanwege het onverwachte, want de dagen ervoor had hij nog vele vakantiefoto’s met ons gedeeld. Vooral omdat een anker in je muzikale leven er niet meer is. De leuke gesprekken op social media over Klaus Schulze, Vangelis, Cabaret Voltaire en vele andere bands waar hij liefhebber van was. De nieuwe ontdekkingen na een uitzending van X-Rated, die ervoor zorgden dat je bijna een vakje in je platenkast kon maken om te labelen dat je die muziek dankzij Bob had ontdekt. Vervolgens de uitwisselingen over die voor jou nieuwe muziek. Bob wilde zijn schat aan muzikale ervaringen delen en vond het leuk als je zijn tips oppakte. In april was er wederom de speciale Paasepisode van X-Rated. Dit keer kon ik die aflevering niet live beluisteren, maar de eerste werkdag erna luisterde ik op weg naar mijn werk de hoogmis terug. Enorm onder de indruk. Vooral van Scanner’s Tavern 100. Afgelopen zondag. De eerste X-Rated zonder Bob. Een mooi eerbetoon door Harrold Roeland. Kippenvel. Ontroering. Een Requiem waar Bob trots op zou zijn geweest. Gevuld met nummers die je ontdekt zou kunnen hebben dankzij zijn wekelijkse uitzendingen. Ik voeg graag nog een kleine voetnoot toe. Door nogmaals Scanner op te zetten. Prachtig tijdens de paaseditie. Nu voor mij hét nummer om Bob te herdenken. Afkomstig van het album met de toepasselijke titel Messe, Macht Des Klangs / Klang Der Macht.