OMD – Night Café


Na een lange periode van creative armoede is Orchestral Manoeuvres In The Dark weer helemaal terug. In de originele samenstelling doen ze sinds 2010 weer waar ze goed in zijn. Het creëren van minimalistische Elektro. Geheel in de stijl van Dazzle Ships en Architecture & Morality. Zonder in herhaling te vallen. Het levert tot nu toe twee enorm verfrissende albums op. History Of Modern en English Electric. Van dat laatste album is ook Night Café afkomstig. Zoals we van de heren gewend zijn, worden van hun singles vaak Limited Editions uitgebracht die heel wat extra’s bevatten. De bijna standaard geworden remixes worden steevast aangevuld met nog niet eerder uitgebracht materiaal. Net als in het verleden, klinkt dat restmateriaal erg spannend. Vooral No Man’s Land en The Great White Silence vallen op. No Man’s Land trapt af met de klanken van een een koor, dat regelrecht uit Rusland geïmporteerd lijkt te zijn. De vocale riff fungeert als een soort leitmotiv. Vervolgen horen we een subtiel orgeltje en voegen de vocalen van Andy McCluskey een mooie melodielijn toe. Langzaam wordt er toegewerkt naar een bijna bombastisch hoogtepunt. Inclusief roffelende drums. Herinneringen oproepend aan Maid Of Orleans. The Great White Silence is vooral spannend dankzij de donkere soundscapes en de tinkelende belletjes. Obscure en kille Elektro met warme melodielijnen, die alleen gemaakt kan worden door een versie van OMD waar zowel Paul Humphreys als Andy McCluskey deel van uitmaken. Vanwege deze twee composities is Night Café voor de liefhebber dan ook een echte aanrader. De single is helaas zeer gelimiteerd uitgebracht. Om hem te bemachtigen, zul je je toevlucht moeten zoeken tot de digitale winkels.

Plaats een reactie