Voorprogramma’s. Ik heb er niet zo heel veel mee. Meestal klinkt er pas applaus als het laatste nummer wordt aangekondigd. Vaak past de stijl totaal niet bij de muziek van de hoofdact. Bovendien betreft het vaak bandjes die het niveau van het oefenhok nauwelijks ontgroeid zijn. Die visie moet ik na gisteren drastisch herzien. Lees meer
Deftones – Diamond Eyes
Keiharde metalen, beukende gitaren en zanger Chino Moreno die zijn longen uit zijn lijf schreeuwt. Dat zijn zo’n beetje de kenmerken van Deftones. Tot nu toe lijkt het op de albums van deze Amerikaanse band allemaal net niet te kloppen. Adrenaline bevat een aantal geweldige songs, maar de productie zorgt ervoor dat de gitaren te ver naar de achtergrond worden gedrukt. Lees meer
Jónsi – Go
Jón Þór Birgisson, oftewel Jónsi, is vooral bekend als de zanger van de IJslandse band Sigur Rós. Sferische Post-Rock. Langgerekte nummers. Melancholiek, maar altijd magistraal. Vonlenksa als taal. Dat zijn toch wel de begrippen die het oudere werk van deze band kenmerken. Met hun laatste album Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust wordt een iets optimistischere toon neergezet, met hier en daar wat kortere nummers. Lees meer
John Foxx – Metatronic
Dertig jaar na de release van zijn eerste album komt John Foxx met een compilatie die zijn gehele loopbaan treffend samenvat. Met Metamatic maakt hij in 1980 een statement dat perfect past in de tijd waarin de synthese van Pop, Wave en Elektro zijn hoogtijdagen beleeft. Het leidt tot elektronische muziek waarin analoge synthesizers en drumcomputers de boventoon voeren. Lees meer
James – The Night Before
De hoes van Seven valt me bij binnenkomst meteen op. Reden genoeg om het album te gaan beluisteren. Niet lang daarna verlaat ik met het vierde album van het Britse James de winkel. In de jaren erna blijf ik deze band uit Manchester met veel interesse volgen. Helaas nemen ze in 2001, na vijftien jaar ploeteren, afscheid met Pleased To Meet You. Lees meer
Oorverdovende Stilte
Zoals altijd zit hij er weer helemaal klaar voor. Dodenherdenking. Zolang als hij het zich kan herinneren, gaat hij daar speciaal voor zitten. De deuren dicht. De televisie aan. De iPod ver weg. De stereo uit. Twee minuten lang stil zijn. Het geluid van de televisie staat hard, zodat je de stilte kunt horen. Lees meer
iLiKETRAiNS – Elegies To Lessons Learnt
Editors in de bierhut. Alhoewel ik hun laatste plaat In This Light And On This Evening erg goed vind, ben ik er dit keer niet bij. Als ik hoor dat iLiKETRAiNS in het voorprogramma heeft gespeeld, heb ik er achteraf toch wel een beetje spijt van. Die band had ik graag live willen zien. Lees meer
Steven Wilson – Cover Versions
Eindelijk. Het project Cover Versions van Steven Wilson, de zanger van Porcupine Tree, is afgerond. Het start allemaal in 2003 als hij Thank You van Alanis Morissette op single uitbrengt. Net als Knowing Me Knowing You van Abba, een jaar later, oorspronkelijk gelimiteerd tot slechts duizend exemplaren. Na de release van Cover Version III, met een geweldig mooie uitvoering van A Forest, wordt er besloten om de eerste delen opnieuw uit te brengen. Lees meer
Twice a Man – Icicles
In de tijd dat internet nog niet bestaat, ben ik voor mijn muziekvernieuwing afhankelijk van tijdschriften en tips van vrienden. Om mijn horizon te verbreden, luister ik vaak naar optredens op de radio. Die avond wordt er een concert van het Zweedse Twice a Man uitgezonden. Het wordt een kennismaking die me tot nu toe nog steeds met de band verbindt. Lees meer
Riverside – 20100423
Na Riverside in 2006 voor het eerst te hebben gezien op Arrow Rock, ben ik ze met meer dan gemiddelde interesse blijven volgen. Sindsdien is de band langzaam maar zeker uitgegroeid tot een stabiele factor in het genre van de Progressive Rock. De tweede helft van hun tour, in het verlengde van het vorig jaar uitgebrachte Anno Domino High Definition, trappen ze af in 013. Lees meer