Al een aantal jaren bewerkt Nouvelle Vague klassiekers uit de New Wave en de Punk. Het principe is eigenlijk heel simpel. Na het selecteren van een geschikt liedje, zoek je een Frans zuchtmeisje à la Brigitte Bardot, Jane Birkin of Carla Bruni om het nummer in te zingen. Vervolgens plaats je dat alles in een context van Jazz en Bossa Nova, et voila. Lees meer
Jean-Michel Jarre – Zoolook
Velen zullen bij Jean-Michel Jarre meteen denken aan de relatief gemakkelijk in het gehoor liggende elektronische muziek, waarmee hij vaak hoog in de hitlijsten weet te belanden. Daarmee doe je hem tekort. Los van het feit dat de singles niet altijd representatief zijn voor zijn platen, bevat de carrière van Jarre ook momenten dat hij juist het experiment opzoekt. Lees meer
Denez Prigent – Sarac’h
Een goede vriendin van me verras ik in het verleden regelmatig met platen, of met speciaal voor haar samengestelde cassettebandjes. Ze heeft zelf niet de drive om alles bij te houden, maar staat wel open voor nieuwe ontdekkingen. Helaas overlijdt zij, nu al weer bijna tien jaar geleden, op veel te jonge leeftijd. Vlak na haar dood, vind ik een release waarvan ik bedenk dat ze die wel mooi vindt. Lees meer
Placebo – Battle For The Sun
Ik herinner het me nog goed. Mijn eerste zakenreis. Voor het eerst een lange periode van huis. Omdat het qua kosten voordeliger is om wat eerder te vertrekken, gebruik ik die extra dagen om de stad Turijn te verkennen. Slechts mijn Walkman houdt me gezelschap. Vlak voor ik vertrek, heb ik wat bandjes bij elkaar gezocht. Lees meer
Chickenfoot – Chickenfoot
Stop maar met dat eindeloze wachten op de nieuwe plaat van Van Halen. Deze is zojuist uitgebracht door Chickenfoot. Kan die band tippen aan Van Halen? Geen enkel probleem. Laat dat maar aan Sammy Hagar, Joe Satriani, Chad Smith en Michael Anthony over. Sammy Hagar was tenslotte niet voor niets van 1985 tot 1996 en van 2003 tot 2005 de zanger van Van Halen. Lees meer
Wolfsheim – Spectators
De laatste weken luister ik weer opvallend veel naar Wolfsheim. Het ontdekken van deze Duitse band was aan het eind van de vorige eeuw een aangename verrassing voor me. Terwijl ik zat te kijken naar een registratie van het Bizarre Festival bij Rockpalast wordt Wolfsheim aangekondigd. Het verrassende aan hun optreden is de extra muzikale begeleiding door een strijkkwartet, inclusief cello. Lees meer
Pink Floyd – The Final Cut
Overal waar je kijkt, zie je op dit moment rode klaprozen. Poppies. Het is prachtig om ze zo in het wild te zien groeien, vaak op de meest vreemde plaatsen. Sinds de Canadees John McCrae op het slagveld in 1915 het gedicht In Flanders Fields schreef, is deze bloem het symbool geworden van de herdenking der gevallenen tijdens de Eerste Wereldoorlog. Lees meer
Camera Obscura – My Maudlin Career
Ik houd niet van hiep-hiep-hoera muziek. Nummers als Fascination van Alphabeat hebben op mij zelfs een averechts effect. Gelukkig zijn er ook alternatieven beschikbaar, die me wel vrolijk stemmen. Een van mijn favorieten in dit genre is toch wel What A Beautiful Day van The Levellers. Camera Obscura is niet met hen te vergelijken, maar de muziek van deze band uit Schotland heeft wel hetzelfde effect op me. Lees meer
IQ – Frequency
Waar Marillion geniale albums afwisselt met gigantische zeperds, blijft IQ al jarenlang gewoon kwaliteit afleveren. Geef de mensen wat ze willen te vreten, zeggen ze wel eens. Deze band weet precies wat de fans willen, en dus krijgen ze dat. IQ blijft wat mij betreft de onbetwiste vaandeldrager van de soms zo verguisde Progressive Rock. Lees meer
I.M. Pierre Beek
Vanmorgen lees ik op Teletekst het bericht dat Pierre Beek na een kortstondig ziekbed is overleden aan de gevolgen van kanker. Die naam zal velen niet zo heel veel zeggen. Pierre was de zanger van Hank The Knife And The Jets, een band die een aantal jaren later wordt omgedoopt tot Hank The Knife And The Crazy Cats. Lees meer