Het is de afgelopen jaren relatief stil geweest rondom Robin Proper-Sheppard, beter bekend als Sophia. De release van There Are No Goodbyes ligt al weer een tijdje achter ons. Sindsdien treedt hij slechts sporadisch op en houdt hij zich bezig met het produceren van het materiaal van anderen. Bijvoorbeeld van Horses en Oscar & The Wolf. Lees meer
Ásgeir – In The silence
Ásgeir Trausti Einarsson is een Singer-songwriter uit IJsland die in 2012 debuteert met Dýrð Í Dauðaþögn. Het album verbreekt alle verkooprecords in zijn thuisland. John Grant is op dat moment al een tijdje woonachtig in IJsland. Als hij de plaat te pakken krijgt, is hij zo enthousiast dat hij het plan oppert om de door Ásgeir’s vader geschreven teksten te vertalen naar het Engels. Lees meer
Chantal Acda – Let Your Hands Be My Guide
Chantal Acda draait al een tijdje mee in het muziekwereldje. Met Sleepingdog brengt ze een drietal platen uit. Daarnaast is ze lid van de groep Isbells en vormt ze met Craig Ward het duo True Bypass. Ondanks dat is Let Your Hands Be My Guide haar debuut als solist. Toch kiest ze ervoor om niet helemaal in haar eentje te opereren. Lees meer
King Creosote & Jon Hopkins – Diamond Mine
Waar Jon Hopkins op Insides vooral de wat rustigere kanten van de Elektro verkent, kiest hij op het recente Immunity voor een wat stevigere aanpak. De titeltrack van die plaat valt extra op door zijn ingetogenheid en de additionele vocalen van de Schotse Singer-songwriter King Creosote. Het blijkt niet de eerste keer te zijn dat de heren samenwerken. Lees meer
Nadine Shah – Love Your Dum And Mad
Bij de platenzaak liggen wat tips voor me klaar. Een ervan is Love Your Dum And Mad van Nadine Shah. Veel tijd heb ik niet nodig om te bepalen of ik deze plaat mee ga nemen. Na amper een minuut opener Aching Bones gehoord te hebben, weet ik het al. Repetitieve aanslagen op de hals van de gitaar, in combinatie met eenvoudige drums en een simpel loopje op piano, trekken meteen de aandacht. Lees meer
Moddi – Set The House On Fire
Na het uitbrengen van Floriography en de uitgebreide tournee die volgt, vindt Pål Moddi Knutsen het eigenlijk wel welletjes geweest. Hij heeft met die release zijn statement gemaakt en twijfelt over een vervolg. Hij is leeg. Toe aan rust. Als hij zich terugtrekt in het desolate Noorse landschap, komen de liedjes ineens als vanzelf. Lees meer
Linnea Olsson – Ah
Een week geleden blijf ik tijdens het zappen hangen bij VPRO’s Vrije Geluiden. Een jongedame met cello en delay vertolkt in haar eentje het nummer Ah. Het blijkt om Linnea Olsson uit Zweden te gaan, die vooral bekend is vanwege haar activiteiten in de band van Ane Brun. Tussen alle bedrijven door heeft ze in 2011 het album Ah uitgebracht. Hierop staan de zang en de cello van Linnea centraal.
Paul Buchanan – Mid Air
Je hebt van die platen waar je een soort spanning van in je onderbuik krijgt. Die je anders doen ademen omdat je de ingetogenheid ervan wilt ervaren. Mid Air van Paul Buchanan is zo’n plaat. In mei al uitgebracht, maar in november opnieuw gereleased als dubbelaar. Aan de ene kant biedt die extra schijf meer van hetzelfde. Lees meer
Fink – Distance And Time
Muziekvrienden hadden het al lang over hem en vonden het maar vreemd dat ik nog geen platen van de man had. Pas als ik in de bioscoop de film Dear John zie, komt Fink bij me binnen. Het leidt tot de digitale aankoop van This Is The Thing en zijn eerstvolgende release Perfect Darkness. Lees meer
Sinéad O’Connor – How About I Be Me
Zit er nog iemand op Sinéad O’Connor te wachten? Na haar indrukwekkende debuut The Lion And The Cobra en het gigantische succes van I Do Not Want What I Haven’t Got, komt deze Ierse dame de laatste tijd vooral in het nieuws vanwege diverse gestrande huwelijken en allerlei pychische ongemakken. Vandaag komt daar nog eens het bericht bij dat ze daarom haar tournee heeft afgeblazen. Lees meer