Met veel bombarie wordt de reünie van Orchestral Manoeuvres In The Dark aangekondigd. Zoals zovele bands geven ze te kennen dat hun nieuwe album vooral een terugkeer naar de oorsprong zal zijn. Op het moment dat dit soort uitspraken worden gedaan, is het oppassen geblazen. Simple Minds roept het ook al jaren. Met als logische gevolg, dat het eindresultaat bij voorbaat met enige argwaan beluisterd wordt.
Lees meer
Peter Gabriel – 20100916
Misschien waren de verwachtingen wel te hoog gespannen. Peter Gabriel die samen met The New Blood Orchestra op tournee gaat om zijn album Scratch My Back te promoten. Visueel is alles vanaf de aanvang, zoals we van hem gewend zijn, tot in de puntjes verzorgd. Om een of andere reden ligt er vanaf het begin echter een deken van voorzichtigheid om hem heen.
Lees meer
Synthetic History Of E.M.A.K.
Als het gaat om elektronische muziek, ben ik doorgaans goed op de hoogte van wat er speelt. Het leidt tot de aanschaf van diverse releases. Neu, Kraftwerk, Cluster, Klaus Schulze, Harmonia, Tangerine Dream en vele anderen. Als ik in de platenzaak een opvallend verpakte release zie staan van een band die Elektronische Musik Aus Köln heet, begin ik te twijfelen.
Lees meer
M.I.A. – Maya
Vanaf het moment dat ik haar eerste single Galang hoor, ben ik meer dan geïnteresseerd in wat M.I.A. allemaal oplevert. Haar composities staan bol van de maatschappijkritische teksten, die op het moment dat ze tot clips worden verwerkt nogal eens voor ophef zorgen. In combinatie met de diversiteit aan muziekstijlen die ze verwerkt op haar platen, weet ze me vanaf het begin te intrigeren.
Lees meer
TJ Kong & Nuno Dos Santos – After Dark, My Sweet
Tijdens een muziekavond met TJ Kong beluister ik After Dark, My Sweet. Een plaat die hij samen met Nuno Dos Santos gaat uitbrengen. Ik ben zeer onder de indruk. De pers reageert vervolgens louter positief en heeft het over een van de beste Nederlandse dancealbums in jaren. Als ik na aanschaf van de plaat thuis de koptelefoon opzet om opnieuw aan de ontdekkingsreis te beginnen, ben ik in gedachten in de ruimte waar ik deze klanken voor het eerst hoor.
Lees meer
Arcade Fire – The Suburbs
Voor sommige albums moet je wat tijd nemen om ze tot je door te laten dringen. Dit geldt zeker voor The Suburbs van Arcade Fire. Hoewel het even heeft geduurd om een mening te vormen, is vanaf de eerste luisterbeurt duidelijk dat deze Canadese band wederom een dijk van een plaat heeft opgeleverd. Maar hoe moet je dit derde volwaardige album van hen nu duiden?
Lees meer
Karen Elson – The Ghost Who Walks
Ik kan me voorstellen dat Arno Hintjens een fan van Karen Elson wordt, als hij haar eerste album The Ghost Who Walks hoort. Alhoewel hij zijn roots vooral heeft in de Rhythm And Blues en zij meer geïnspireerd is door Americana, Country en Folk, hoor ik op haar album met enige regelmaat intro’s voorbijkomen die niet zouden misstaan op een toekomstige plaat van onze Belgische troubadour.
Lees meer
Brendan Perry – Ark
Brendan Perry kennen we vooral van zijn samenwerkingsverband met Lisa Gerrard in Dead Can Dance. Gerrard heeft ondertussen al een aantal succesvolle solo-CD’s opgeleverd en verbreedt de laatste jaren haar horizon met het schrijven van muziek voor diverse soundtracks, waarbij vooral haar samenwerking met Hans Zimmer voor The Gladiator tot de meest aansprekende voorbeelden behoort.
Lees meer
How To Destroy Angels – How To Destroy Angels
Nine Inch Nails, oftewel Trent Reznor, heeft in de loop der jaren monumentale albums afgewisseld met redelijk obligate tussendoortjes. Toch bevatten ook die platen altijd wel een of meerdere, benoemenswaardige juweeltjes. Dat Reznor zijn tomeloze experimenteerdrift nog niet helemaal aan de wilgen heeft gehangen, bewijst hij met het nieuwe project How To Destroy Angels.
Lees meer
Laurie Anderson – Homeland
Waar Laurie Anderson zich vorig jaar tijdens het concert in het Muziekcentrum te Eindhoven vooral concentreerde op het brengen van Spoken Word, laat ze op het eerste nummer van haar nieuwe release Homeland meteen horen dat ze veel meer in haar mars heeft. Minimal, Avantgarde en World worden in Transitory Life opgefleurd met een zingende Laurie Anderson en een vioolspelende Eyvind Kang.
Lees meer
