Als de video van Elbow’s Lippy Kids wordt vrijgegeven, als teaser voor de op handen zijnde release van Build A Rocket Boys, kan er niet anders geconcludeerd worden dan dat er weer een hele mooie plaat aan zit te komen. Nu ik de tijd heb genomen om deze nieuwe release van de band uit Manchester enigszins tot me door te laten dringen, blijkt dat ik het slechts gedeeltelijk met die eerdere constatering eens ben. Lees meer
OMD – History Of Modern [Part 1]
De release van het album History Of Modern, is in 2010 een flinke verrassing. Eindelijk zijn de heren van Orchestral Manoeuvres In The Dark weer in originele bezetting bij elkaar, om een album af te leveren dat de sfeer van hun beginjaren uitademt. De tijd dat ze bekend worden met hun minimale Elektro die regelmatig knipoogt naar de hitlijsten. Lees meer
John Waite – Rough And Tumble
John Waite lijkt een carrière achter de rug te hebben van twaalf ambachten en dertien ongelukken, ondanks het feit dat hij wereldwijd al heel wat platen heeft verkocht. De bands waar hij deel van uitmaakt, zijn nooit een lang leven beschoren. Hij wordt bekend met The Babys. Een groep die het, ondanks de vele successen, na vier jaar voor gezien houdt. Lees meer
Moddi – Floriography
Zachtjes kondigt het wassende water het begin van Rubbles aan. Strijkinstrumenten klinken als misthoorns in de verte. Met een stem, die wat weg heeft van een mannelijke variant van Björk, begint Pål Moddi Knutsen uit Noorwegen zijn eerste verhaal te vertellen. Teksten die klinken als poëzie. Met een bepaalde mate van abstractie, waardoor je de vrijheid hebt er je eigen invulling aan te geven. Lees meer
P.J. Harvey – Let England Shake
Om maar meteen met de deur in huis te vallen. Wat heeft P.J. Harvey weer een dijk van een plaat afgeleverd. Het lijkt wel of ze zich bij iedere release opnieuw uitvindt. Alsof ze steeds een van de diverse onderdelen van haar muzikale spectrum verder uit weet te vergroten. Rid Of Me was rauw en ronkend, To Bring You My Love bracht een kale instrumentatie met melancholische teksten en op het door Flood geproduceerde Is This Desire schuwde ze het experiment niet. Lees meer
Herbert Grönemeyer – Schiffsverkehr
In de tijd van VARA’s Verrukkelijke Vijftien krijgt Herbert Grönemeyer in Nederland voor het eerst vaste grond aan de voeten. Zijn single Flugzeuge Im Bauch bevindt zich wekenlang rondom de tiende plaats in de lijst. Het kost nog heel wat moeite om het plaatje te pakken te krijgen, maar hier begint uiteindelijk het volgen van de verrichtingen van deze Duitse troubadour. Lees meer
Boxer Rebellion – The Cold Still
Twee jaar geleden ben ik nog verontwaardigd over het feit dat het tweede album van The Boxer Rebellion slechts als download te verkrijgen is. Fysieke exemplaren worden alleen na optredens aangeboden. Gelukkig wordt die fout een half jaar later rechtgezet en krijg ik alsnog de gelegenheid om het prachtige Union aan te schaffen. Nu is er opvolger The Cold Still. Lees meer
The Lines – Memory Span
Dankzij de mixtape van Blackest Ever Black ontdek ik, dertig jaar na dato, alsnog de Britse band The Lines. In de overkill aan releases in het genre van de Post-Punk is deze groep waarschijnlijk in die tijd aan mijn aandacht ontsnapt. Onterecht. Hun muziek past namelijk helemaal in het rijtje van andere obscure bands die ik dan ontdek. Lees meer
Warpaint – The Fool
Ze komen voor het eerst langs tijdens een muziekavond. Niemand heeft op dat moment de CD in zijn bezit, want die is nog niet gereleased. Gelukkig circuleren er op YouTube al diverse fimpjes van de dames. Na aanschaf word ik tijdens het reizen regelmatig geattendeerd op hun muziek en moet ik steeds even kijken wie het ook al weer zijn. Lees meer
I.M. Gary Moore
Menigeen zal Gary Moore vooral kennen van de twee CD’s die hij in de jaren 90 uitbrengt als een ode aan de blues. Op zich geen slechte platen. Alleen jammer dat vooral het nummer Still Got The Blues veel aandacht krijgt, terwijl zijn snoeiharde solo’s in bijvoorbeeld Oh Pretty Woman mij meer aanspreken. Waar Gary Moore in de periode ervoor vooral bekend wordt vanwege zijn vingervlugheid op de hals van de gitaar, blinkt hij op Still Got The Blues en After Hours uit in subtiliteit. Lees meer