Katherine Blamire en Jessica Davies vormen samen al enige jaren het duo Smoke Fairies. Ze maken muziek die vaak als een combinatie van Folk, Indie en Dream Pop wordt bestempeld. Een paar maanden geleden brengen ze hun vierde album uit. Een plaat waarop de melancholie een extra laag krijgt door de toevoeging van elementen uit de Pop en de Elektro. Lees meer
James – La Petite Mort
James. Een Britse band die het in Nederland nooit echt gemaakt heeft. Sit Down is een bescheiden hit en de albums Seven en Laid doen het niet slecht, maar daar blijft het bij. Hoe anders is dat in Engeland. Als eind jaren negentig ook daar de belangstelling afneemt, besluit de band er mee op te houden. Lees meer
Lamb – Backspace Unwind
Meteen vanaf opener In Binary maakt Lamb treffend duidelijk waarom ze er nog steeds toe doen. Door nieuwe dimensies toe te voegen aan hun immer voortdurende zoektocht naar de ideale mix van melodie en elektronika. Producer en geluidskunstenaar Andy Barlow gaat op Backspace Unwind wederom het duel aan met de prachtige stem van Louise Rhodes. Lees meer
∆ – This Is All Yours
Alt-J weet twee jaar geleden zowel de pers als het grote publiek voor zich te winnen met hun debuut An Awesome Wave. Een plaat die vervolgens alle eindejaarslijstjes domineert. De grote vraag is dan of je zo’n indrukwekkend debuut kunt evenaren. Om die vraag maar meteen te beantwoorden. Ja. Dat kan. De heren van Alt-J zijn daarin zelfs met vlag en wimpel geslaagd. Lees meer
Ólafur Arnalds – The Invisible Front
Ambient. Piano. Elektro. Klassiek. Allemaal etiketjes die je op de muziek van Ólafur Arnalds zou kunnen plakken. Het mooie is dat geen van die benamingen deze IJslandse multi-instrumentalist daadwerkelijk typeren. Arnalds is wars van hokjes en bewijst dat continu door speels allerlei elementen uit de genoemde genres aan elkaar te knopen. Bovendien komt hij bij iedere release verrassend uit de hoek. Lees meer
The Antlers – Familiars
Het ziet er naar uit dat ik in omgekeerde volgorde kennis ga maken met de muziek van The Antlers. Familiars betekent voor mij de eerste muzikale ontmoeting met deze band uit Brooklyn. Het blijkt al hun vijfde album te zijn. Uitgebracht in juni. Prima passend bij het nog maar net gestarte jaargetijde. De pracht en praal van bomen die langzaam maar zeker verkleuren. Lees meer
Interpol – El Pintor
Op het hoogtepunt van de revival van de Post-Punk zet Interpol twaalf jaar geleden de standaard. Opvolger Antics trekt deze lijn door. Iets verfijnder en minder donker. Op Our Love To Admire wordt de band volwassen zonder de invloeden vanuit de Post-Punk helemaal te verloochenen. Na het vertrek van bassist Carlos Dengler brengen ze het wat saaie en stuurloze Interpol uit. Lees meer
Brian Eno & Karl Hyde – High Life
In mei brengen Brian Eno en Karl Hyde Someday World uit. Een plaat die voor velen in eerste instantie de hooggespannen verwachtingen niet waar weet te maken. Vooral vanwege de schijnbare rem op de experimenteerdrift. Neemt niet weg dat de heren een plaat hebben opgeleverd, die genoeg uitdagingen bevat om van begin tot eind te koesteren en ook nog eens lekker in het gehoor ligt. Lees meer
Troye Sivan – TRXYE
TRXYE is de derde EP van Troye Sivan. Sivan komt uit Australië en maakt ondertussen al heel wat jaartjes muziek. Ondanks dat, is hij nog maar negentien jaar oud. Je zou hem ook kunnen kennen als acteur aangezien hij de jonge Wolverine James Howlett speelt in X-Men Origins en verantwoordelijk is voor de hoofdrol in Spud. Lees meer
Sivert Høyem – Endless Love
Wat heeft Sivert Høyem nog toe te voegen aan het omvangrijke oeuvre dat hij zowel met Madrugada als solo al heeft opgebouwd? Getuige zijn nieuwste album niet meer zo heel veel. Tenminste. Zo lijkt het. Waar hij met Long Slow Distance zijn beste plaat tot dan toe maakt, klinkt Endless Love in eerste instantie als een herhalingsoefening. Lees meer