Yuka Fujii – Like Planets


David Sylvian doet al jaren waar hij zelf zin in heeft. De laatste tijd lijkt hij zich vooral te focussen op het uitbrengen van experimenteel materiaal of speciale releases in kleine oplagen. Hier en daar draagt hij vocaal bij aan muziek van anderen, wat dan weer leidt tot mooie compilaties zoals A Victim Of Stars. Lees meer

Exit North – Book Of Romance and Dust


Steve Jansen komt sinds het uiteenvallen van Japan met enige regelmaat met nieuw materiaal. In diverse samenwerkingsverbanden. In 2007 brengt hij Slope uit. Inclusief vocale bijdragen van David Sylvian en Anja Garbarek. Aan de gelimiteerde editie is het prachtige Sow The Salt toegevoegd. Het resultaat van de eerste samenwerking met Thomas Feiner; de Zweedse bariton die je zou kunnen kennen van Anywhen. Lees meer

Ryuichi Sakamoto – Async Remodels


Het oog in oog staan met zijn eigen sterfelijkheid, leidt ruim een jaar geleden tot een van Ryuichi Sakamoto’s beste releases. Async. Treffend pianospel en mistige soundscapes, waarin minimalisme en melodie elkaar ontmoeten. Aangevuld met repetitieve elementen, die een voorzichtig ritme aangeven. De ideale basis voor een nieuwe verkenning. Artiesten waar Sakamoto al eerder mee heeft samengewerkt, herinterpreteren op Async Remodels zijn materiaal. Lees meer

Ryuichi Sakamoto – Three


Ryuichi Sakamoto manoeuvreert al sinds jaar en dag tussen de scheidslijnen van Avantgarde, Elektro, Klassiek en Pop. De afgelopen periode lijkt hij terug te keren naar de basis van al zijn composities. De piano. Na eerst de Elektro van Alva Noto opgesierd te hebben met verstilde en trefzekere aanslagen op piano, tourt hij drie jaar geleden door Europa met Jaques Morelenbaum op cello en Judy Kang op viool. Lees meer

John Maus – 20180610


Op grond van de omschrijvingen op de website van Best Kept Secret voeg ik John Maus toe aan mijn timetable. Niet alleen omdat hij deel uit heeft gemaakt van de band van Ariel Pink, maar ook omdat hij omschreven wordt als een componist met een voorliefde voor vintage synthesizers en Elektro. Na het releasen van een aantal bootlegs, brengt hij twaalf jaar geleden zijn eerste plaat uit. Lees meer

Slowdive – 20180609


In de jaren negentig geeft Slowdive vorm aan het genre Shoegaze met klassiekers als Just For a Day en Souvlaki. Vlak na de release van Pygmalion wordt de band gedumpt door het platenlabel en lijken ze ermee te stoppen. Het wordt uiteindelijk een pauze van twintig jaar. Vooruitlopend op een nieuwe release beginnen ze vier jaar geleden weer te touren. Lees meer

Tin Fingers – 20180407


Tin Fingers komt uit Antwerpen en maakt muziek die het beste te typeren valt als swingende Art Rock aangevuld met elektronika. De EP No Hero uit 2017 is, naast de cassette Rooms On Rooms, tot nu toe hun enige wapenfeit. Vanaf het moment dat de soundcheck overgaat in het reguliere concert, manifesteert zanger en gitarist Felix Machtelinckx zich als de ietwat recalcitrante frontman die de aandacht op wenst te eisen. Lees meer

Sinistro – Sangue Cássia


Ik zie slechts de laatste minuten van Sinistro’s optreden in het voorprogramma van Paradise Lost, maar die maken een enorme indruk. Op een basis van loodzware gitaarmuren weet frontvrouw Patricia Andrade, met haar in het Portugees gezongen vocalen, het publiek bijna te hypnotiseren. Na het optreden koop ik het album Sementè om uiteindelijk ook het debuut Citade te bestellen. Lees meer

Tjens Matic – 20180223


De eerste stappen op weg naar bekendheid zet Arno Hintjens met Tjens Couter. Het uiteenvallen van de band leidt tot het ontstaan van T.C. Matic, waarbij de eerste letters nog aan het verleden herinneren. In hun relatief korte bestaan levert T.C. Matic vier albums op. Midden jaren tachtig gaat Arno solo verder. De aankondiging van een tour onder de naam Tjens Matic, een samentrekking van Tjens Couter en T.C. Lees meer

Frank Vander linden – Nachtwerk


Om een of andere reden is de grens tussen België en Nederland nog steeds een enorme barrière voor muzikanten. Vooral als het gaat om hen die in het Nederlands zingen. Noordkaap en Gorki trekken volle zalen in België, maar breken nooit echt door in Nederland. Idem geldt voor De Mens. De band speelt op Rock Werchter en op Marktrock te Leuven voor duizenden mensen. Lees meer