Ze komen voor het eerst langs tijdens een muziekavond. Niemand heeft op dat moment de CD in zijn bezit, want die is nog niet gereleased. Gelukkig circuleren er op YouTube al diverse fimpjes van de dames. Na aanschaf word ik tijdens het reizen regelmatig geattendeerd op hun muziek en moet ik steeds even kijken wie het ook al weer zijn. Lees meer
Arcade Fire – The Suburbs
Voor sommige albums moet je wat tijd nemen om ze tot je door te laten dringen. Dit geldt zeker voor The Suburbs van Arcade Fire. Hoewel het even heeft geduurd om een mening te vormen, is vanaf de eerste luisterbeurt duidelijk dat deze Canadese band wederom een dijk van een plaat heeft opgeleverd. Maar hoe moet je dit derde volwaardige album van hen nu duiden? Lees meer
Apparatjik – 4 Can Keep A Secret If 3 Of Them Are Dead
Via Teletekst word ik gewezen op het nieuws dat de bassist van Coldplay, de toetsenist van Aha en de zanger van Mew gezamenlijk gestart zijn met Apparatjik. De Zweedse songwriter en producer Martin Terefe maakt het kwartet compleet. Voor nu zijn er op de website alvast gratis drie nummers te downloaden. Nadat ik het geheel heb toegevoegd aan iTunes, valt me op dat als genre de term ‘strange’ wordt gebruikt. Lees meer
Kashmir – 20100519
Voorprogramma’s. Ik heb er niet zo heel veel mee. Meestal klinkt er pas applaus als het laatste nummer wordt aangekondigd. Vaak past de stijl totaal niet bij de muziek van de hoofdact. Bovendien betreft het vaak bandjes die het niveau van het oefenhok nauwelijks ontgroeid zijn. Die visie moet ik na gisteren drastisch herzien. Lees meer
Kashmir – Trespassers
Het lijkt alsof de albums van Kashmir steeds beter worden. In hun beginperiode weten ze hoogstandjes nog wel eens af te wisselen met tenentrekkende saaiheid. Met hun latere platen Zitilites en No Balance Palace tonen de heren aan, dat ze hun draai aan het vinden zijn. Ineens lijken de nummers bij elkaar te horen, alhoewel er hier en daar nog wel een puzzlestukje te vinden is dat niet in het geheel past. Lees meer
Eels – End Times
Het duurt bij mij even voor ik het unieke van Eels erken. Jan Douwe Kroeske draait zijn eerste album Beautiful Freak namelijk tot vervelens toe op de radio, waardoor hij me automatisch in de anti-stand weet te manoeuvreren. Pas nadat ik Eels in 1997 op Pinkpop heb gezien, ben ook ik overtuigd. Vanaf dat moment worden alle platen van hem gekocht. Lees meer
Twilight Sad – Fourteen Autumns And Fifteen Winters
Lang voordat Glasvegas op de golven van de hype aanspoelt op het vasteland, is daar The Twilight Sad. Drie jaar geleden releasen ze hun eerste EP. Een jaar later volgt het album Fourteen Autumns And Fifteen Winters. Op deze plaat deelt James Graham, in een overvalst Schots accent, de krochten van zijn ziel met ons. Lees meer
Lightning Dust – Lightning Dust
Het debuutalbum van Lightning Dust is misschien nog wel ingetogener dan opvolger Infinite Light. Donkerder van toonzetting. Niet zo weelderig geproduceerd. Daardoor wellicht iets minder toegankelijk. De vocalen van Amber Webber zijn nog in ontwikkeling. Alsof ze zojuist pas ontdekt heeft, dat ze haar stem als instrument kan gebruiken. Een instrument waarmee ze de geïnteresseerde luisteraar haar wereld in trekt. Lees meer
Lightning Dust – Infinite Light
Ondanks dat ik vroeger dat repeterende snikje in Zombie van The Cranberries tenenkrommend vond, heb ik een zwak voor zangeressen die hun stem durven te gebruiken als een instrument en daarbij het experiment niet schuwen. Elizabeth Fraser van The Cocteau Twins, Lisa Gerrard van Dead Can Dance, maar ook Sinéad O’Connor en Björk behoren tot die categorie. Lees meer
Florence & The Machine – Lungs
Je kunt bijna geen muziektijdschrift meer openslaan of het gaat wel over Florence & The Machine. Nog voor het album gereleased is, geen gebrek aan superlatieven in de Britse pers. De debuutsingle Kiss With A Fist van Florence Welch maakt vorig jaar al indruk en figureert begin dit jaar zelfs prominent in een commercial van Nike. Lees meer